Πατήστε Play κι έπειτα διαβάστε.
Σήμερα γιορτάζουμε. Πετάμε την ποδιά, παρατάμε το νεροχύτη, σερβίρουμε στον πασά το φαγητό που φροντίσαμε να φτιάξουμε από την προηγούμενη γιατί σήμερα είναι η μέρα μας και δε μαγειρεύουμε. Διαλέγουμε ρούχα και φτιάχνουμε μαλλί γιατί απόψε θα βγούμε μαζί με τις υπόλοιπες ανεξάρτητες γυναίκες να γιορτάσουμε τη χειραφέτησή μας.
Ποιος γιορτάζει σήμερα; Γιορτάζουν τα κορίτσια που ξεπουλιούνται στα σκλαβοπάζαρα αυτού του άρρωστου κόσμου; Γιορτάζουν τα κορίτσια που έχουν υποστεί κλειτοριδεκτομή και εκείνα που απειλούνται με ακρωτηριασμό των γεννητικών τους οργάνων; Γιορτάζουν οι γυναίκες που σαπίζουν δουλεύοντας 18 ώρες στα sweatshops για δύο ή τρία δολλάρια; Γιορτάζουν μήπως οι γυναίκες που εξαφανίζονται μυστηριωδώς στο Μεξικό; Γιορτάζουν τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας; Γιορτάζει η Μαίρη Παναγιωταρά; Γιορτάζει η κυρία Κοκοβίκου; Γιορτάζεις εσύ νομίζεις; Επειδή θα βγεις από το σπίτι, λόγω της ημέρας, και θα πας παρέα με άλλες ηλίθιες σαν κι εσένα στα μπουζούκια χωρίς τους άντρες σας, τους οποίους κάνατε αμάν και πώς για να καπαρώσετε;
Δεν υπάρχει τίποτα να γιορτάσεις. Αν έχεις μυαλό, το βλέπεις, το αντιλαμβάνεσαι. Η παγκόσμια ημέρα της γυναίκας υποτίθεται οτι έχει ιδεολογικό και όχι βιολογικό περιεχόμενο. Αλλιώς θα τη λέγαμε παγκόσμια ημέρα αιδοίου και θα ήμαστε όλοι χαρούμενοι.
Αν το ζητούμενο είναι η σημειολογική κατάργηση του φύλου, τότε γιατί αναπαράγεις πανηγυρίζοντας τη διάκριση του δικού σου; Το να γιορτάζεις μία μέρα το χρόνο έναν κούφιο τίτλο δε σε κάνει ανεξάρτητη, απλά θλιβερή. Ούτε κατοχυρώνει τη χειραφέτησή σου από το ανδρικό φύλο. Το μόνο που σου προσφέρει είναι ένα σύντομο διάλειμμα από την επιβεβλημένη θέση σου. Αυτή που σε θέλει να χτυπιέσαι ανάμεσα στο σπίτι και τη δουλειά.
Καλή διασκέδαση απόψε και νωρίς στο σπίτι γιατί αύριο έχει σιδέρωμα.
Υ.Γ. Σήμερα γιορτάζουν οι ανεγκέφαλες φεμινίστριες του δυτικού κόσμου, έτσι για να σας φύγει η απορία.
