(με φι)
Αποφάσισα να γράψω ένα μυθιστόρημα. Αισθάνθηκα την απατηλή ανάγκη να εκφράσω κάτι απ’ τη δυστυχία που ένιωσα σε σχέση με τη Λουίζα· κι εδώ είναι πια ολοφάνερη η ανικανότητά μου να εκπληρώσω τις προθέσεις μου, μιας και θά ‘πρεπε να έχω καταλάβει απ’ την ανάλυση του Ντιντερό για την υποκριτική πως μπορείς να γράψεις καλά
(Φωτογραφία μη διαθέσιμη: ο συντάκτης του κειμένου έφαγε την εφημερίδα) Στον απόηχο των επιβατών του διαδικτύου που ερεθίζονται σεξουαλικά με τις φωτογραφίες του Kindle 2 της Amazon, που αυνανίζονται φέρνοντας στο νου τους εαυτούς τους μέσα στο μετρό ή στην ουρά της εφορίας να το χρησιμοποιούν και που έρχονται σε οργασμό με τη φαντασίωση ολόκληρου
Τώρα τελευταία έχω πολύ ελεύθερο χρόνο. Όχι τόσο ώστε να προγραμματίζω ταξίδια στο εξωτερικό κάθε βδομάδα, αλλά αρκετό για να τον χαραμίζω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για να σκέφτομαι περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Κακώς. Διαπιστώνω ότι παραείμαι δύστροπη, ευερέθιστη κι εριστική για αυτού του είδους τις δραστηριότητες. Αυτό που απειλεί να αποτελειώσει την ήδη
Δηλαδή πόσες συναντήσεις “σε γόνιμο κλίμα” θα πρέπει να γίνουν για να αποκτήσει ο Παναθηναϊκός γήπεδο; Γιατί πρέπει να κερδίσει ο κάθε “χτίστης” από οικοδομικές δραστηριότητες άσχετες της κατασκευής του γηπέδου; Γιατί πρέπει να κερδίσει πόντους δημοσιότητας ο κάθε κομματάρχης, με πρόσχημα μάλιστα την περιβαλλοντική προστασία; Επειδή είναι “και της Οικολογίας”; Είμαι λάθος που η
Η Honda, ανήσυχη για τις πτωτικές τάσεις της οικονομίας και αφού έχει απολύσει σχεδόν όλους τους υπαλλήλους της, σε μια προσπάθεια να κρατήσει το ποσοστό κέρδους σε υψηλά επίπεδα, ξέθαψε από τις αποθήκες της κάτι σκουριασμένα Monkey που έμειναν απούλητα και τα επανακυκλοφορεί. Κι επειδή σύμφωνα με τους απαράβατους κανόνες της οικολογίας ένα πενηντάρι Monkey
Ο νέος γαμάτος πρόεδρος των ΗΠΑ τα βάζει ήδη με την αυτοκρατορία του κακού! από το blog του splitreason