Το Twitter είναι μια διαδικτυακή υπηρεσία που δημιουργήθηκε το 2006, άρα είναι αρχαία. Παρόλα αυτά θα ασχοληθούμε μαζί της, καθώς ακόμη και σήμερα πολλοί υγιείς άνθρωποι, παρότι είναι ενεργοί (δηλαδή ενεργούνται) διαδικτυακά, δεν τη γνωρίζουν και θα ήταν ανακουφιστικότατο να τους σπρώχναμε ακόμα πιο βαθιά στην καταστροφή. Το Twitter έχει ως λογότυπο ένα πουλάκι άγνωστης βιολογικής ταυτότητας, εμφανούς νοητικής καθυστέρησης και αρρωστημένα βαρετού σιέλ χρώματος. Σύμφωνα με διάφορες εταιρείες που παρασιτούν στο πλαίσιο μοντέρνων επιχειρηματικών μοντέλων αναλύοντας ό,τι παπαριά βλέπουν γύρω τους, το Twitter είναι η τρίτη πιο χρησιμοποιούμενη υπηρεσία αυτήν τη στιγμή στο διαδίκτυο, γεγονός από το οποίο συνεπάγεται και η παντελής της αχρηστία: στο σύγχρονο κόσμο, αν κάτι το χρησιμοποιούν πολλοί, κάποιο λάκκο έχει η φάβα και στη συγκεκριμένη περίπτωση η φάβα είναι τέλμα.
Μερικοί (παλιοί και νέοι) τρόποι για να διατηρήσετε την τρέλα σας σε υγιή επίπεδα
1. Αφήστε το φωτοαντιγραφικό μηχάνημα ρυθμισμένο στη 200% σμίκρυνση, τέρμα ένταση μαύρου, ορίστε να τυπώνει σε χοντρό χαρτί 99 αντίγραφα. Έπειτα κλειδώστε τις ρυθμίσεις με κωδικό.
2. Ρυθμίζετε το tint στις τηλεοράσεις που χρησιμοποείτε, ώστε οι άνθρωποι να φαίνονται πράσινοι και επιμένετε πως έτσι δείχνουν τον πραγματικό τους εαυτό.
3. Επαναλαμβάνετε πολλές φορές μέσα σε μια κουβέντα με τρομοκρατημένο ύφος την ερώτηση: «ΤΟ ΑΚΟΥΣΕΣ ΑΥΤΟ;». Στην αντερώτηση «Ποιο;» απαντάτε ήρεμα: «Ξέχνα το, πάει τώρα…».
4. Αγοράστε μια μεγάλη ποσότητα από ριγέ πορτοκαλί-λευκούς κώνους και τοποθετήστε τους έτσι, ώστε να κλείσετε όλες τις εξόδους και τις εισόδους σε μια πλατεία, αφήνοντας μόνο μία.
Hitler finds out about another Downfall parody
Ποιος ηλίθιος;
πάντα νέος
Κάποιοι λένε: «Θα το έπνιγα μόλις γεννιόταν, σαν γατί». Δεν έχουν φαντασία. Αμέσως καταλαβαίνεις ότι δεν έχουν πνίξει ποτέ τους γατί.
Καταρχάς, όταν γεννιέται ένα παιδί, κι από τη στιγμή που δεν παρουσιάζει κάποια σωματική δυσμορφία, δεν το καταλαβαίνεις πάντα ότι είναι ανάπηρο. Όταν τα παιδιά μου ήταν μωρά, έμοιαζαν πάρα πολύ με τα άλλα μωρά. Όπως όλα τα μωρά, δεν μπορούσαν να φάνε μόνα τους, όπως όλα τα μωρά, δεν μπορούσαν να μιλήσουν, δεν μπορούσαν να περπατήσουν και, όπως όλα τα μωρά, χαμογελούσαν πότε πότε, ο Τομά περισσότερο. Ο Ματιέ χαμογελούσε πιο σπάνια…
Η πρώτη καινούργια μοτοσυκλέτα
Η στατιστική
Είναι λοιπόν δύο όρθιοι άνθρωποι που στέκονται ο ένας απέναντι από τον άλλον, κοιτάζονται στα μάτια και κρατούν τεντωμένη μια κλωστή σε δεδομένο ύψος. Ο ένας από τους δύο που κρατούν την κλωστή είναι κρυωμένος και φταρνίζεται χωρίς προειδοποίηση με ακανόνιστη περιοδικότητα και ο άλλος έφαγε πριν από τέσσερις ώρες ένα γεμάτο πιάτο φάβα. Ένας τρίτος φέρνει μια μπάλα του μπάσκετ και προσπαθεί να την ισορροπήσει με τα χέρια στο κέντρο της κλωστής. Αυτός ο τρίτος λέγεται μοτοσυκλετιστής και η μπάλα, αν καταφέρει να μείνει στην κλωστή, είναι η ζωή του, ενώ αν πέσει δεν είναι.
Η παραπάνω παραβολή βοηθάει να φέρνουμε κάθε φορά στο νου μας πως η ζωή των μοτοσυκλετιστών είναι τόσο αναπάντεχη, που ο καθένας απ’ αυτούς βρίσκεται με το ένα πόδι στον τάφο και με το άλλο στο κρεματόριο. Παρόλα αυτά και δεδομένου πως το είδος έχει καταφέρει να επιβιώσει (τρόπος του λέγειν) εδώ και κάμποσες εκατοντάδες χρόνια, η ύπαρξη του μοτοσυκλετιστή ορίζεται από απαράβατους μαθηματικούς νόμους που κρατούν την μπάλα του μπάσκετ πάνω στην κλωστή. Τις περισσότερες φορές. Ένας απ’ αυτούς, που θα εξετάσουμε εδώ (και τώρα), έχει να κάνει με την αγορά νέας μοτοσυκλέτας και αναφέρει πως «η ηλικία του μοτοσυκλετιστή είναι αντιστρόφως ανάλογη με το ρυθμό που αγοράζει μοτοσυκλέτες».


