(με φι)
Τις τελευταίες μέρες τα RSS νέα που φτάνουν στο κινητό μου και έχουν σχέση με mac είναι παραδόξως πολλά. Οι τυπάδες στο Cupertino επειδή είναι ξενέρωτοι, φονιάδες των λαών, αντικομμουνιστές, καπιτάλες του κερατά και δεν έχουν ούτε ωραίες θάλασσες ούτε φραπέ αποφάσισαν να δουλέψουν πυρετωδώς με το Steve από πάνω τους να τους δίνει κίνητρα
Στον ύπνο μου είδα ένα από τα αγαπημένα μου όνειρα. Μερικές φορές το βλέπω και στη διάρκεια της ημέρας, τότε όμως είναι ονειροπόληση. Αλλά συνχά το βλέπω και τις νύχτες. Στο όνειρο αυτό σχεδόν όλοι στη Γη έχουν πεθάνει, γιατί έχουν προσβληθεί από έναν ιό. Όμως δεν είναι ένας συνηθισμένος ιός. Είναι σαν ιός του
Μιας που μέ διαβάζουν μόνο μερικοί/ες σαλεμένοι/ες (και όχι μελαχρινές καστανομάτες mac users με μεγάλος στήθος και αισθησιακή φωνή, όπως έλπιζα να είναι το target group αυτού του blog όταν το δημιουργούσα), θέλω με αυτό το δημοσίευμα να δηλώσω ότι: δεν είμαι καλά. τα RSS του site δουλεύουν. τα RSS του site δεν περιλαμβάνουν τις
Την τελευταία εβδομάδα, έχω φάει τρεις ώρες από τη ζωή μου σκεφτόμενος τι να γράψω στο παυσίφωνο, καθώς, μιας που το πληρώνω, είναι μαλακία να το αφήνω να κάθεται. Το μυαλό μου όμως έχει κουρκουτιάνει τόσο πολύ από τις εργασίες και το διάβασμα, που μού είναι αρκετά δύσκολο να αρθρώσω λογικούς συλλογισμούς που να βγάζουν
Το πρώτο παράδειγμα βαθμολόγησης φοιτητικών γραπτών χρονολογείται το 1792 στο πανεπιστήμιο του Cambridge, ύστερα από πρόταση ενός καθηγητή ονόματι William Farish, τον οποίο πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν ακουστά. Κι όμως η άποψή του ότι οι ανθρώπινες σκέψεις θα πρέπει να εκτιμώνται βάσει μιας ποσοτικής αξίας λειτούργησε ως αποφασιστικό βήμα προς τη συγκρότηση μιας μαθηματικής αντίληψης
Για όλες και όλους εσάς που δεν μπορείτε ή δεν θέλετε να σβήνετε τελείως τις συσκευές γιατί τις θέλετε πάντα έτοιμες προς χρήση· που χρειάζεστε ένα φως ανοιχτό στο σπίτι για να αισθάνεστε πιο άνετα· που δεν μπορείτε να μην βάλετε πλυντήριο το μεσημέρι γιατί το βράδυ δουλεύετε· που δεν μπορείτε να μείνετε στο σπίτι