(με φι)
Περίπτωση ένα: Ερωτεύτηκες πρόσφατα. Συγχαρητήρια! Ο έρωτας όμως είναι σαν το θάνατο: δεν έχει ωράριο. Μόλις τελειώνεις τα προκαταρκτικά και γίνεται το γνωστό ολιγοδευτερόλεπτο διάλειμμα στη διάρκεια του οποίου ένα από τα τέσσερα (ή περισσότερα) χέρια τεντώνεται προς το κομοδίνο. Τυχαία η ματιά πέφτει στο παράθυρο και βλέπεις τον ήλιο να σκάει μύτη. «Φτου! Πάλι
Η μούρη Είμαι γνωστός και καταξιωμένος άνθρωπος στην κοινωνία, συνήθως δημοσιογράφος ή γενικότερα άνθρωπος των μέσων (ενημέρωσης παύλα επικοινωνίας). Στο σχολείο ήμουν πρόεδρος της τάξης από το δημοτικό, είχα μέτριους βαθμούς, στο πανεπιστήμιο ήμουν γραμμένος στην ΠΚΣ όταν ήταν πλειοψηφία στις σχολές, συμμετείχα στα γεγονότα του Πολυτεχνείου τρέχοντας να σώσω το τομάρι μου, στη μεταπολίτευση
Σήμερα είναι μια από τις ξεχωριστές μέρες: το μεσημέρι θα φάμε φρέσκα καλαμαράκια τηγανητά! Είναι μια από αυτές τις ομολογουμένως σπάνιες Κυριακές που ανάμεσα στο πρωινό μου ξύπνημα και το μεσημεριανό μου φαγητό δεν θέλω να παρεμβάλλεται τίποτα πιο κουραστικό από το βούρτσισμα των δοντιών. Αναμένοντας λοιπόν τις πρώτες μεσημεριανές ώρες, χαζεύοντας το συννεφιασμένο ουρανό
Η μαλακοξύστρα Μπορεί οι αρχαίοι Έλληνες να εξήραν (ή, αναλόγως τη διάθεση, να ηδονίζονταν με) τη μεσότητα, όμως στη νεωτερικότητα ―και δη στην ύστερη― προτιμάται να σού βρίσουν τη μάνα παρά να σε εντάξουν στην κατηγορία του «μετρίου» ή του «μέσου». Ο μέσος Έλληνας, άντρας, οδηγός και στην περίπτωσή μας blogger (πάντα στον ενικό αριθμό)
Όταν γνωρίστηκαν, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Βρίσκονταν στη φυλακή. Είχαν πάει σε μια διαδήλωση στο πανεπιστήμιο, η οποία ξέφυγε από τον έλεγχο, και η τοπική αστυνομία τους είχε μπουζουριάσει όλους και τους είχε πάει στο τμήμα, μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Ο Σούλμαν δεν διαδήλωνε. Είχε πάει στη συγκέντρωση, επειδή ήξερε ότι θα υπήρχαν πολλές
Το “then” δεν βλέπω.