(με φι)
Απόψε ήταν για μένα η πρώτη καλοκαιρινή νύχτα. Ύπνος με κλειστά παράθυρα χωρίς πυτζάμες πάνω απ’ το σεντόνι, ξύπνημα εφτά-οχτώ φορές τη νύχτα για άγνωστους λόγους και περιφορά εαυτού στο δωμάτιο, καμιά δεκαριά γερές γουλιές νερό απ’ τη βρύση με το χέρι, χωρίς ποτήρι. Το ψυγείο απαγορεύεται: σε ξυπνάει το γαμημένο λαμπάκι. Οπότε ή το
Τό ‘χω ξαναβάλει και θα το ξαναβάλω και ξανά και ξανά και ξανά… ΜΑ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΑΛΛΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΕΤΣΙ; 😯
Υπάρχει ψηλά ένα αστέρι, το πιο λαμπερό τ’ ουρανού· Μαζί του μιλάω και παίζω αν θέλω τα βράδια. Αν νιώθω μονάχος το ξέρει κι ανοίγει τις πόρτες του νου. Γλυκά με χαϊδεύει με φως και μου δείχνει σημάδια. Καληνύχτα αστέρι, να μου γνέφεις πού πας, να ‘σαι πάντα ψηλά, φωτεινό κι από ‘κεί να με
Ξέρω πως είναι κάτι που πολλοί άνθρωποι αποφεύγουν να μιλήσουν για αυτό ή ακόμα και το αρνούνται, επειδή φοβούνται τυχόν κατηγορίες και χλευασμούς. Δεν θα μιλήσω για αυτούς, θα μιλήσω για μένα. Υπάρχουν μερικών ειδών πόνοι που, όταν συμβαίνουν, δεν σου αφήνουν το απευκτέο και ανεπιθύμητο αίσθημα που σου αφήνουν οι λοιποί πόνοι. Δεν έχω
Μια σχολή σαν τη νομική δεν είναι για μένα. Το σίγουρο είναι ότι δεν κάνω για δικηγόρος, πόσο μάλλον για δικαστής. Κι αυτό γιατί είναι κάμποσα ζητήματα στα οποία μού στρίβει και μού είναι αδύνατον να σκεφτώ λογικά. Για παράδειγμα, σεξουαλική κακοποίηση (πραγματικού) ανηλίκου. Αν μπορούσα να συνηγορήσω κάπως ώστε ο ένοχος να κρεμαστεί από
Μ’ αρέσουν τα κόμικς κι αυτός πρέπει να ήταν ο πιο ηλίθιος τρόπος να αρχίσει ένα δημοσίευμα. Σπανίως όμως απολαμβάνω, προτιμώ και εν τέλει αγοράζω ένα κόμικ. Για να το κάνω αυτό χρειάζεται να ταυτιστώ με κάποιον από τους χαρακτήρες ή γενικότερα να βρω εκεί μέσα ένα κομμάτι από τη δική μου μίζερη ζωή. Σήμερα