Η τέτοια γωνία.

Μ’ αρέσουν τα μάτια σου όταν δεν φοράς μακιγιάζ. Δένουν υπέροχα με το χαμόγελό σου. Μπορώ να ζωγραφίσω πάνω τους ολόκληρες θάλασσες με τη φαντασία μου και να τις διασχίσω με μικρά ξύλινα ιστιοφόρα, που τα πανιά τους λάμπουν στον ήλιο. Πάντα έχει καλοκαιριά σ’ αυτόν τον κόσμο. Ο άνεμος είναι ούριος κι ο ήλιος […]

Η καταστροφική ψευδαίσθηση του αυτοελέγχου

Η ενηλικίωση φέρνει μαζί της την καταστροφική ψευδαίσθηση του αυτοελέγχου, ίσως δε να εξαρτάται κι απ’ αυτήν. Εννοώ την αυταπάτη ότι εξουσιάζουμε τη ζωή μας, που μας επιτρέπει να νιώθουμε ενήλικες, καθότι συναρτάμε την ωριμότητα με την αυτονομία, το κυρίαρχο δικαίωμα να καθορίζουμε τι θα μας συμβεί μετά. Η απομάγευση έρχεται αργά ή γρήγορα, αλλά […]

Θά ‘πρεπε να πληρώσω τα όνειρά μου.

Θα μ’ άρεσε νά ‘χα ταξιδέψει σε όλα τα καράβια που φόρτωσα, σε όλα τα καράβια μ’ όλους εκείνους τους επιβάτες που βοήθησα ν’ αποβιβαστούν, κουβαλώντας βαλίτσες γεμάτες πολύχρωμες ετικέτες ξενοδοχείων, τελωνείων, σιδηροδρομικών γραμμών. Θα μ’ άρεσε νά ‘χα ανέβει σ’ αυτούς τους άσπρους όγκους που λαμποκοπάνε στον ήλιο και νά ‘χα φύγει. Εγώ δεν […]

Συζήτηση με μια θερμάστρα

«(…) Για πέστε μου όμως, Φραγκλίνε, πώς γίνεται μια ιταλική θερμάστρα νά ‘χει αμερικάνικο όνομα; Δεν είναι παράξενο;» « Παράξενο; Όχι, αυτός είναι, ξέρετε, ένας από τους απόρρητους φυσικούς νόμους, ο νόμος των παραπομπών και των υποκατάστατων. Οι δειλοί λαοί έχουν τραγούδια που εκθειάζουν το θάρρος. Οι ανέραστοι λαοί θεατρικά έργα που εκθειάζουν τον έρωτα. […]

Σεγοντάροντας τον άνεμο, σκυμμένοι στα κουπιά.

Όλα γύρω έμοιαζαν να εναρμονίζονται με το ξύπνημα του «La Buena Ventura». Παρ’ όλο που δεν είχαμε ακόμα απομακρυνθεί απ’ την πόλη, αρχίζαμε ήδη να ζούμε σ’ έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό απ’ αυτόν της στεριάς· έναν κόσμο ερμητικό και μυστηριώδη, κλειδωμένο για τους αργόστροφους ή τους επιπόλαιους που μπορεί να τον θεωρούν μονότονο, επιφανειακό και ξένο, […]