Τι θα ήθελα να κάνω ή να μού συμβεί πριν πεθάνω

Να δω το μεγάλο κοραλλιογενή ύφαλο της βορειοανατολικής Αυστραλίας Να κάνουμε έρωτα με μια γερμανίδα σε ένα μεγάλο κρεββάτι Να ταξιδέψω στην Ευρώπη με μια Triumph Bonneville T100 Να με ερωτευτεί μια γυναίκα Να νιώσω όπως νιώθει ένας δολοφόνος (από περιέργεια) Να με θαυμάσει κάποιος άνθρωπος για κάτι που να αξίζει (για μένα) Να φτιάξω […]

Η αισχρή Αθήνα (part 2)

Τέλος είναι οι άνθρωποι. Χωρίς να με νοιάξουν για τώρα τα εγγενή ελληνικά χαρακτηριστικά, οι κάτοικοι της Αθήνας είναι βασικά τριών ειδών: οι μαλάκες, τα τούβλα και τα ούφο. Οι μαλάκες είναι όλοι εκείνοι που κυκλοφορούν στην πόλη με SUV που αγόρασαν με δάνειο, κάνουν δυόμιση ώρες κάθε πρωί για να φτάσουν στη δουλειά τους, […]

Η αισχρή Αθήνα (part 1)

Γεννήθηκα και μένω στην Αθήνα. Δεν κατάγομαι από πουθενά. Η πόλη αυτή είναι η πιο άσχημη απ’ όσες έχω επισκεφθεί ποτέ. Κάποτε το χειμώνα είχε δροσιά και το καλοκαίρι ζέστη, ενώ φθινόπωρο και άνοιξη φορούσες πουκάμισα ή μπλουζάκια μακρυμάνικα. Τα τελευταία χρόνια το χειμώνα χιονίζει και το καλοκαίρι βράζει, ενώ φθινόπωρο και άνοιξη κυκλοφορείς με […]

Όνειρα στο καζάνι

Απόψε ήταν για μένα η πρώτη καλοκαιρινή νύχτα. Ύπνος με κλειστά παράθυρα χωρίς πυτζάμες πάνω απ’ το σεντόνι, ξύπνημα εφτά-οχτώ φορές τη νύχτα για άγνωστους λόγους και περιφορά εαυτού στο δωμάτιο, καμιά δεκαριά γερές γουλιές νερό απ’ τη βρύση με το χέρι, χωρίς ποτήρι. Το ψυγείο απαγορεύεται: σε ξυπνάει το γαμημένο λαμπάκι. Οπότε ή το […]

Αστεράκι

Υπάρχει ψηλά ένα αστέρι, το πιο λαμπερό τ’ ουρανού· Μαζί του μιλάω και παίζω αν θέλω τα βράδια. Αν νιώθω μονάχος το ξέρει κι ανοίγει τις πόρτες του νου. Γλυκά με χαϊδεύει με φως και μου δείχνει σημάδια. Καληνύχτα αστέρι, να μου γνέφεις πού πας, να ‘σαι πάντα ψηλά, φωτεινό κι από ‘κεί να με […]