παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Loreena McKennitt – The Mystic’s Dream

21η 08ου της χρονιάς 2007 · μουσικόφωνο

lor.jpgA clouded dream on an earthly night
Hangs upon the crescent moon
A voiceless song in an ageless light
Sings at the coming dawn
Birds in flight are calling there
Where the heart moves the stones
There that my heart is longing for
All for the love of you

A painting hangs on an ivy wall
Nestled in the emerald moss
The eyes declare a truce of trust
Then it draws me far away
Where deep in the desert twilight
Sand melts in pools of the sky
Darkness lays her crimson cloak
Your lamps will call, call me home

And so it’s there that my homage’s due
Clutch-ed by the still of the night
Now I feel, feel you move
And every breath, breath is full
So it’s there my homage’s due
Clutch-ed by the still of the night
Even the distance feels so near
All for the love of you

A clouded dream on an earthly night
Hangs upon the crescent moon
A voiceless song in an ageless light
Sings at the coming dawn
Birds in flight are calling there
Where the heart moves the stones
There at my heart is longing for
All for the love of you

[audio:mystic.mp3]

Σβιννν…!

17η 08ου της χρονιάς 2007 · ιδιοφωνίες

en_speedoflight.jpegΑν και όχι ορθά, την έννοια του τυχαίου την ανακάλυψα πρώτη φορά με ένα τραγούδι του Σαββόπουλου (το οποίο αυτή τη στιγμή λησμονώ) και στο οποίο ο καλλιτέχνης έλεγε «Και καθώς άλλαζα βρακί, μού ήρθε αυτός ο στίχος». Βρισκόμενος λοιπόν στη σελίδα του Gmail (γκλιν γκλιν γκλιν, ο ήχος απ’ τα κέρματα για τη διαφήμιση) για να φτιάξω νέα spam-ό-φιλτρα, αυτή τη φορά με τις λέξεις “Πεντέλη” και “εκλογές” σε όλες τις δυνατές παραλλαγές των ελληνικών και των greeklish, πήρε το μάτι μου την παρακάτω είδηση:
Γερμανοί επιστήμονες (λένε ότι) κατάφεραν να σπάσουν το φράγμα της ταχύτητας του φωτός. Οι Άγγλοι ως κλασικοί ζηλιάρηδες και μνησίκακοι που έχουν κάνει τη γλώσσα τους έτσι ώστε να μη διαβάζεται από λογικούς έξυπνους ανθρώπους, σε αναγκάζουν να κατεβάσεις το επίπεδο της νοημοσύνης σου στο ναδίρ για να μπορέσεις να αρθρώσεις δυο κουβέντες. Με την επιφύλαξη λοιπόν ότι δεν το διάβασα καλά, οι περί ου ο λόγος Γερμανοί επιστήμονες έβαλαν ένα μάτσο φωτόνια να ταξιδέψουν παράλληλα ανάμεσα σε δύο πρίσματα και να πάρουν τη μορφή των μισών ενός κύβου που εμφανίστηκε ένα μέτρο μακριά. Κατάφεραν δε να πιέσουν το φως να υπερβεί την κανονική του ταχύτητα, όχι με μαστίγια όπως ο πρόγονός τους ο (χάιλ) Hitler, αλλά με ένα περίεργο φαινόμενο που ονομάζεται quantum tunneling (κβαντική συραγγοποίηση;). Όπως συμβαίνει πάντα στον ακαδημαϊκό τομέα, οι φοιτητές των καθηγητών Gunter Nimtz και Alfons Stahlhofen έκαναν όλη τη δουλειά, ενώ οι δύο κύριοι καρπώθηκαν όλη τη δόξα. Ο πρώτος δήλωσε: «Μέχρι αυτή τη στιγμή και απ’ όσο γνωρίζω, αυτή είναι και η μοναδική υπέρβαση της ειδικής σχετικότητας που έχει συντελεστεί.»

Τα δύο δάχτυλα ενός ποδιού

11η 08ου της χρονιάς 2007 · ιδιοφωνίες

dsc_0042.jpegΜια ένδειξη συντηρητισμού για μένα είναι η ερώτηση “Από πού είσαι;” και πολύ περισσότερο όταν τίθεται στα αρχικά στάδια της γνωριμίας με κάποιο πρόσωπο. Θέλοντας να αποφύγω την κουβέντα, απαντούσα “Από πουθενά”, αλλά μετά από προσωπική έρευνα διαπίστωσα πως τότε οι άνθρωποι ρωτούσαν ακόμη περισσότερα. Οπότε υιοθέτησα την απάντηση “Από την Αθήνα”. Όταν έχω διάθεση για αστεία (πράγμα σπάνιο), προσθέτω στην απάντησή μου “Εδώ γεννήθηκα, εδώ ζω, αλλά ελπίζω να μην πεθάνω εδώ”, πάντα με χαμόγελο. Οι πιο περίεργοι συνεχίζουν να ρωτούν “Πώς έτσι; Οι γονείς σου;”, λαμβάνοντας την ίδια απάντηση, που κατά τα φαινόμενα είναι και από τα τελευταία λόγια που θα τούς απευθύνω στο εξής.

Όταν θέλω να κάνω διακοπές, θα προτιμούσα να ξεκουραζόμουν σε κάποιο καντόνι της Ελβετίας, αλλά συνήθως πηγαίνω στο χωριό μου (το οποίο δεν είναι δικό μου, όπως υποννοεί η κτητική αντωνυμία), που βρίσκεται στο νομό Αργολίδας και λέγεται Κρανίδι (το πρώτο). Εκεί έχουμε ένα σπίτι, στο οποίο έμενε κάποιος παππούς του πατέρα μου ο οποίος ―σημειωτέον― ήταν παπάς (το δεύτερο). Το τρίτο πλέον ατιμωτικό γεγονός είναι πως σε αυτήν την κουτσουλιά στο χάρτη μέχρι πριν από λίγα χρόνια με φώναζαν μονίμως με το δεύτερό μου όνομα, Γιώργο. Όταν μεγάλωσα λίγο παραπάνω και απέκτησα δικαιώματα επιλογής, σταμάτησα να μιλάω στους ανθρώπους αυτούς πλην ενός, ο οποίος έχει περάσει εφηβεία πριν τη δημιουργία του δημοτολογίου, οπότε στα ζητήματα ονοματοδοσίας (φαντάζομαι πως θα) έχει τελείως διαφορετική οπτική και θεωρώ πως δεν αξίζει να τού δίνω προβλήματα προς σκέψη καθώς είναι με το ένα πόδι στον τάφο τα τελευταία πενήντα χρόνια και γενικά φαίνεται να μπαλαντζάρει έντονα.

Στο Κρανίδι τα πράγματα που μού αρέσουν είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός ποδιού.

Το πρώτο που μού αρέσει είναι η ησυχία. Από τις 20:00 και έπειτα, στο χωριό λες και πέφτει νεκρική σιγή. Δεν ακούς κανένα μηχανικό θόρυβο (λεωφορεία, αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες, κόρνες ή μπουλντόζες), κανένα ζωικό θόρυβο (σκυλιά, γατιά, ποντίκια, γαϊδούρια ή άλογα) και κανένα ανθρώπινο θόρυβο (be it ζευγάρια που τσακώνονται, γέροι που βογκάνε, μεθυσμένοι που τραγουδάνε, ή ραδιόφωνα και τηλεοράσεις). Μικρός δε με ένοιαζε, γιατί κοιμόμουν νωρίς. Στην εφηβεία πάλι δεν με ένοιαζε γιατί το μόνο μου μέλημα ήταν να αυτοϊκανοποιούμαι και, όπως λέει και το ανέκδοτο, κατά τη διάρκεια του αυνανισμού το πλέον τεταμένο ανθρώπινο όργανο είναι το αυτί (για να ακούει για βήματα). Για κάμποσα χρόνια σταμάτησα να έρχομαι. Τα τελευταία δύο χρόνια ήταν τα μόνα που με πείραζε κάπως, γιατί έμενα ξύπνιος ως τις 03:00 περίπου (συνήθεια από το World of Warcraft). Φέτος μού αρέσει: μετά από ένα και κάτι ψιλά ακαδημαϊκό έτος γεμάτο μαλακίες και μαλάκες, έχω έρθει στο Κρανίδι φέρνοντας (μαζί με θέματα εργασιών που πρέπει να γίνουν εργασίες) ένα κεφάλι καζάνι από φασαρίες, ουρλιαχτά, πορείες, σειρήνες, φωτιές, τηλεοράσεις, προβολές, τρυπάνια και ό,τι άλλο θορυβογόνο μπορείτε να φανταστείτε· το πλέον αναγκαίο για μένα είναι η ησυχία. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ απολαμβάνω τους ήχους της καρδιάς μου χωρίς να κλείσω τα αυτιά μου, την αναπνοή μου και αυτή τη γλυκειά βύθιση που με συνεπαίρνει και που εδώ μού συμβαίνει ακόμα και με τα μάτια ανοιχτά. Εδώ και πολλά βράδια κοιμάμαι ήρεμος με ένα πολύ χουζούρικο αεράκι που με δροσίζει ιδανικά.

Το δεύτερο που μού αρέσει είναι ο ουρανός. Στο Κρανίδι δεν υπάρχει φωτορρύπανση, γεγονός που μού επιτρέπει να αράξω ανάσκελα στην ταράτσα και με ανοιχτά μάτια να αντικερύσω μια εικόνα που στα μάτια μου φαντάζει μαγική. Φαντάζομαι ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να λάβει χώρα και κάπου αλλού, πέρα από το Κρανίδι, αλλά εκεί δεν υπάρχει ταράτσα για αραλίκι ή, αν υπάρχει, ο ιδιοκτήτης της ίσως δεν χαρεί να με βρει πάνω της, οπότε, για να μην παίζω με τις πιθανότητες, προτιμώ τη σίγουρη λύση. Τέτοια είναι η εικόνα μου που σε σύγκριση με το πλήθος των αστεριών που αντικρύζω εδώ, στην Αθήνα βλέπω μοναχά τρία και συνήθως από τα τρία το μακρύτερο είναι αεροπλάνο. Επιπρόσθετα, αν οι ευχές στα πεφταστέρια πράγματι πραγματοποιούνταν (πλεονασμός), αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να ήμουν ένας καλογυμνασμένος και μορφωμένος άνδρας με επιδόσεις στο σεξ γνωστές ανά την υφήλιο, να είχα περί τα επτά δισεκατομμύρια σε τραπεζικό λογαριασμό στο καντόνι της Ελβετίας που λέγαμε πιο πάνω, παρόλα αυτά να έμενα και να εργαζόμουν ως νυχτοφύλακας σε μουσείο του Βερολίνου και τέλος οι άνθρωποι να μην σκοτώνονταν πια μεταξύ τους ενώ θα κατοικούσαν ήδη και άλλους πλανήτες πέρα από τη Γη. Οι δυο τελευταίες ευχές έγιναν τη δεύτερη μέρα, αφού μετά από μια σύντομη αναζήτηση στο Google δεν βρήκα κάτι ενθαρρυντικό για τις σεξουαλικές μου επιδόσεις και διαπίστωσα έτσι πως το να εύχεσαι στον ουρανό είναι μούφα.

Τρίτο πράγμα δεν βρίσκω αυτή τη στιγμή, οπότε θα μπορούσα να πω πως αυτά που μού αρέσουν στο Κρανίδι είναι μετρημένα, όχι στα δάχτυλα του ενός ποδιού, αλλά στα αυτιά ενός κεφαλιού ή στα ρουθούνια μιας μύτης, αλλά προτιμώ να αφήνω και μια καβάτζα για τυχόν πράγματα που δεν έχω ακόμα σκεφτεί ή εκτιμήσει αρκετά.

BMW K1200R

08η 08ου της χρονιάς 2007 · ιδιοφωνίες, μοτόφωνο

k1200r_lfd.jpegΣτην ελληνική πραγματικότητα (έξω οι ξένοι!) τα νέα “ορεξάτα” παιδάκια ονειρεύονται R1, CBR, Ninja και λοιπές υστερικές γιαπωνέζικες μοτοσυκλέτες χωρίς να έχουν την ικανότητα ή ακόμα και την όρεξη να τις φέρουν στα μισά των δυνατοτήτων τους, αρεσκόμενοι να τις στιβάζουν έξω από τις καφετέριες το καλοκαίρι.

Πριν από δύο μέρες είχα την ευκαιρία να οδηγήσω για μια μέρα το δικό μου όνειρο, που στην ιπποδύναμη μοναχά είναι εφάμιλλο με τις παραπάνω υλοποιήσεις, ενώ σε όλα τα υπόλοιπα διαφέρει. Πρόκειται για την BMW K1200R, μια γυμνή μοτοσυκλέτα βόλτας με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα και άξονα για τη μετάδοση. Οι πιασάρικοι αριθμοί είναι στα κυβικά (1.157cc), στο βάρος (237kg στεγνή) και στην ιπποδύναμη (163hp/10.250rpm), αλλά όπως συμβαίνει με κάθε δίτροχη ευρωπαϊκή υλοποίηση η μαγεία είναι αλλού.

Αυτή η μοτοσυκλέτα φαίνεται και είναι τεράστια! Έχει 1,58 μέτρα μεταξόνιο και οι ασημένιες πινελιές υπάρχουν μόνο για να σπάνε τη μαυρίλα που είναι πάρα πολλή. Το βράδυ χρειάζεσαι ένα δευτερόλεπτο παραπάνω για να την μετρήσεις με το μάτι σου στο σκοτάδι, αλλά η σιλουέτα της είναι κάτι παραπάνω από επιβλητική στο φως της μέρας (παρόλο που την ημέρα είναι προτιμότερο να μην το οδηγήσετε αν ζείτε σε πόλη). Αν η εικόνα είναι χίλιες λέξεις, ο ήχος της Κ αφήνει οτιδήποτε άλλο άφωνο από το δέος: το υπόκωφο μουγκρητό του ρελαντί δίνει τη θέση του σε έναν βαθύ και δυνατό βρυχηθμό όσο οι στροφές ανεβαίνουν. Θόρυβος από κιβώτιο ή άξονα μηδέν! Νιώθεις άβουλος μπροστά του και το μόνο που θέλεις είναι να το κοιτάζεις, γι’ αυτό το αφήνεις να σε προσπεράσει.

Όχι ότι χρειάζεται να το αφήσεις. To K1200R είναι ασύλληπτα γρήγορο! Είμαι της άποψης πως η δύναμη φαίνεται στην επιτάχυνση και όχι στην τελική, γι’ αυτό και δίνω σημασία στη ροπή και όχι στην ιπποδύναμη. 12,95kgm/8.250rpm είναι υπεραρκετά για να πάρουν το Κ από τα διόδια της Ελευσίνας και να το εκτοξεύσουν σε αυτά της Κορίνθου πριν προλάβεις να πεις “μπε-εμ-βε”! Βρέθηκα πολύ συχνά να οδηγώ με 200km/h και να μην έχω καταλάβει τίποτα, καθότι η προστασία από τον αέρα είναι απρόσμενα επαρκής μέχρι αυτά τα νούμερα (βέβαια η συγκεκριμένη είχε και μια μικρή ζελατίνα). Λόγω μήκους και αναρτήσεων και επίσης λόγω άξονα που περνάει τη δύναμη ομαλά στο δρόμο, δεν ελαφραίνει τον μπροστινό τροχό ούτε για αστείο, οπότε καγκουριλίκια (που έτσι κι αλλιώς δεν κατέχω) απορρίπτονται.

Η μοτοσυκλέτα αυτή αισθάνεται στο στοιχείο της στις ανοιχτές καμπές με όση κλίση βάλει ο νους σας και τα όρια τίθενται μοναχά απ’ την ποιότητα της ασφάλτου. Στον ανοιχτό επαρχιακό δρόμο δεν θα σάς αρνηθεί και τίποτα, αλλά θα το κάνει με τη γνωστή γερμανική απάθεια. Για να την πείσεις χρειάζεται πίεση στο τιμόνι λίγο πριν τη στροφή και όχι την τελευταία στιγμή, καθότι η γεωμετρία της δεν είναι και πολύ γρήγορη. Κατά τη διάρκεια όμως της στροφής μπορείς να τσεκάρεις ότι τα φερμουάρ σου είναι κλειστά, να στρίψεις τσιγάρο ή να ξύσεις εκείνο το δυσπρόσιτο μέρος στην πλάτη που σε ενοχλεί από το πρωί: όσο κρατάς τα μάτια σου κλειδωμένα στο στόχο, η BMW θα μένει βιδωμένη στην άσφαλτο ακολουθώντας το βλέμμα σου.

Τα φρένα είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να νευριάσει το Βαυαρό: τσιμπάς τη δεξιά μανέτα και απλά κόβει, πας να πατήσεις λίγο παραπάνω και το Κ γονατίζει στη στιγμή χωρίς προειδοποίηση. Ευτυχώς το ABS φροντίζει να τον ηρεμήσει με ένα γλυκό ηλεκτρονικό χάδι χωρίς να σε κουράζει και μερικές φορές χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Μπορείς να πεις ότι, σε σύγκριση με τις κλασικές μοτοσυκλέτες, η πληροφόρηση από το μπροστινό είναι ελλιπής, αλλά στην πορεία καταλαβαίνεις την υπεροχή της BMW. Χωρίς να έχω πιάσει ακριβώς πώς λειτουργεί η πιρουνοκατάσταση, αυτό που μπορώ να πω είναι πως κρατά τη μοτοσυκλέτα σχετικά απομονωμένη από το δρόμο, αλλά μετά από λίγη ώρα μαθαίνεις να διαβάζεις την άσφαλτο όχι με τις δονήσεις που μεταδίδονται στο σώμα σου αλλά με τα γκλιν-γκλον του Duolever.

Οδηγώντας με μία σχέση πάνω θα φτάσεις όσο μακριά δεν φαντάζεσαι. Το K1200R σού δίνει την εντύπωση πως σε χρειάζεται μόνο για να στρίβεις τη γκαζιέρα, να πιέζεις το τιμόνι και να πληρώνεις τη βενζίνη του· τα υπόλοιπα τα κάνει και μόνο του. Μετά από 496km εγώ κατέβηκα σχετικά πιασμένος (άμαθος γαρ) ενώ το Κ απλά ακούμπησε στο σταντ του, όπως ακριβώς ήταν πριν λίγους μήνες μέσα στη βιτρίνα του.

Συμπυκνωμένα mac-νέα των τελευταίων ημερών

03η 08ου της χρονιάς 2007 · macόφωνο, ιδιοφωνίες

Τις τελευταίες μέρες τα RSS νέα που φτάνουν στο κινητό μου και έχουν σχέση με mac είναι παραδόξως πολλά. Οι τυπάδες στο Cupertino επειδή είναι ξενέρωτοι, φονιάδες των λαών, αντικομμουνιστές, καπιτάλες του κερατά και δεν έχουν ούτε ωραίες θάλασσες ούτε φραπέ αποφάσισαν να δουλέψουν πυρετωδώς με το Steve από πάνω τους να τους δίνει κίνητρα με το iWhip.

1) Βγήκε αναβάθμιση για το λογισμικό του iPhone. Έτσι, όλοι οι καμμένοι φανατικοί που δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους και το πλήρωσαν $1500 από το eBay μπορούν πια να το αναβαθμίσουν στην έκδοση 1.0.1 και να χαρούν αυτά τα υπέροχα νέα “bug fixes” που η Apple προσφέρει με αυτήν. Η αναβάθμιση γίνεται μέσω του iTunes.

2) Χρησιμοποιώντας το Software Update (πάνω αριστερά μπλε μηλαράκι) μπορείτε να κατεβάσετε τη νέα έκδοση του iTunes, 7.3.2. Αν είστε χρήστης Windows χρησιμοποιείστε το προγραμματάκι Apple Software Update που μπήκε με το έτσι θέλω στη λίστα με τα υπόλοιπα άχρηστα προγράμματά σας. Αν δεν το έχετε, ψάξτε στο google την αναβάθμιση και σταματήστε να διαβάζετε pausiphono, γιατί μέ κουράζετε!
Η αναβάθμιση προσφέρει ―τι άλλο;― “bug fixes”!

3) Πάλι από το Software Update μπορείτε να κατεβάσετε το τελευταίο Security Update για το OS X, το οποίο βελτιώνει την ασφάλεια στα παρακάτω πραγματάκια που δεν έχουμε ιδέα τι κάνουν, αλλά φανταζόμαστε ότι χρειάζονται: bzip2, CFNetwork, Core Audio, cscope, gnuzip, Kerberos (γαβ γαβ), mDNSResponder (κάτι σαν αυτόματος τηλεφωνητής), PDFKit, PHP, Quartz Composer (αυτός που φτιάχνει κρυστάλλους για ρολόγια χειρός), samba (ρούμπα), WebKit και WebCore (οι δύο τελευταίες αναβαθμίσεις είναι ομοφυλόφιλο ζευγάρι).

4) Κάποιοι από εσάς έχουν ένα σωρό plugins για το Safari που έχουν κατεβάσει και εγκαταστήσει παράνομα από sites που διακινούν πειρατικό λογισμικό. Όλοι εσείς θα καείτε στην κόλαση αλλά μέχρι τότε έχετε επιλέξει οι ίδιοι να ταλαιπωρείστε με το Safari beta. Για λιγότερη ταλαιπωρία, με τον ίδιο τρόπο (μηλαράκι πάνω αριστερά) θα κατεβάσετε την αναβάθμισή του σε έκδοση 3.0.3 η οποία προσφέρει ―μαντέψτε― “bug fixes”.

5) Κάποιοι άλλοι από εσάς έχουν φτιάξει ένα τραγικό widget που δείχνει συνεχώς ένα jpeg, συνήθως τη φάτσα τους ή μια γυμνή γυναίκα. Αυτομάτως η Apple, που αναγνωρίζει και ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα, σάς έχει ανεβάσει από απλούς χρήστες σε developers, οπότε αυτή τη στιγμή θα πρέπει να έχετε το σύστημα 10.4.11 8S2138/8S138 ―φτου σκουληκομυρμηγκότρυπα. Με τα bug fixes που περιλαμβάνει θα ασχοληθούμε στο μέλλον, αν μέχρι τότε δεν έχει κλείσει η Apple.

6) H Microsoft ου έξι έξι έξι θα είναι για πρώτη φορά συνεπής στις ημερομηνίες της και δεν θα κυκλοφορήσει το Office 2008 από το Μάρτη του 1821 (ζήτω το έθνος), αλλά πράγματι το Γενάρη του 2008. Δεν υπάρχει ακόμα ακριβής ημερομηνία, αλλά δυο ώρες μετά την κυκλοφορία του θα μπορείτε σίγουρα να το κατεβάσετε παράνομα: αυτή θα είναι και η τιμωρία σας που ασχολείστε με την πειρατεία.

7) Εφτά. Στις 7 Αυγούστου 2007, σε κάτι μέρες δηλαδή, η Apple θα κάνει ένα special event στο Cupertino, όπου σύμφωνα με τα γνωστά και μη εξαιρετέα sites φημών θα παρουσιαστούν δια στόματος Steve Jobs τα παρακάτω: νέος iMac, νέο iPod, νέος Mac Pro, νέος MacBook, νέος MacBook Pro, νέο Mac mini, νέα AppleTV, ο νέος πύραυλος της Apple, MacRocket, που θα σταλεί στο διάστημα και θα μπει σε τροχιά γύρω από τον Πλούτωνα, το νέο χάπι MacPill που θα το καταπίνετε και μετά από δύο ώρες θα έχετε επιτυχώς εγκαταστήσει το OS X στον οργανισμό σας και τέλος τα τέσσερα εξώγαμα του Steve.

Εδώ τελειώνει η ανταπόκριση από τη Χαβάη της Αργολίδας. Με το καλό και του χρόνου σπίτια μας. Ευλόγησον.

Θανατηφόρα τηλεόραση

02η 08ου της χρονιάς 2007 · βιβλιόφωνο

Στον ύπνο μου είδα ένα από τα αγαπημένα μου όνειρα. Μερικές φορές το βλέπω και στη διάρκεια της ημέρας, τότε όμως είναι ονειροπόληση. Αλλά συνχά το βλέπω και τις νύχτες.
Στο όνειρο αυτό σχεδόν όλοι στη Γη έχουν πεθάνει, γιατί έχουν προσβληθεί από έναν ιό. Όμως δεν είναι ένας συνηθισμένος ιός. Είναι σαν ιός του υπολογιστή και οι άνθρωποι τον κολλάνε εξαιτίας της σημασίας μιας φράσης που λέει ένα άτομο που έχει προσβληθεί και της έκφρασης που παίρνει το πρόσωπό του ενώ τη λέει, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να τον κολλήσουν και μόνο κοιτάζοντας στην τηλεόραση ένα άτομο που έχει προσβληθεί, πράγμα που σημαίνει ότι εξαπλώνεται στον κόσμο πάρα πολύ γρήγορα.
Κι όταν οι άνθρωποι κολλήσουν τον ιό, απλώς κάθονται στην τηλεόραση και δεν κάνουν τίποτ’ άλλο. Κι ούτε τρώνε ούτε πίνουν κι έτσι πεθαίνουν.

του Mark Haddon από το Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα.