World of Warcraft: My Burning Crusade

Το παρόν δημοσίευμα δεν θα προσφέρει τίποτα σε κανέναν. Έφτασε η στιγμή μου κι εμένα μια φορά να κλαφτώ. Όταν έχουν νεύρα, άλλοι σπάνε πιάτα, άλλοι σπάνε υπολογιστές, άλλοι σπάνε βάζα, άλλοι σπάνε παράθυρα, εγώ θα σπάσω τα @@ σας αν έχετε, κι αν δεν έχετε, από τις μαλακίες που ακολουθούν, θα βγάλετε. Ζητώ συγγνώμη […]

Ο σκατοδημοσιογράφος

Το βασικό στοιχείο στη συλλογιστική μου είναι ότι ο κακός δημοσιογράφος δεν μεταδίδει μια είδηση αλλά την αναπαράγει με δικό του τρόπο, ώστε η πλειοψηφία του κοινού να κατανοήσει συγκεκριμένο νόημα σύμφωνα με τις ανάγκες τις δικές του ή του αφεντικού του. Υπάρχουν άνθρωποι (άρχισε από αριστερά και πήγαινε…) που πιστεύουν ότι αυτή η πρακτική […]

Από τη Νυρεμβέργη στη Νυρεμβέργη

Μάλλον επειδή δεν μού αρέσει να με υπηρετούν, δεν κατανόησα ποτέ πλήρως την έννοια του σερβιτόρου. Από όταν ήμουν μικρός θεωρώ πιο λογικό σε ένα εστιατόριο να παραλάβω το φαγητό που μού μαγείρεψαν από τα χέρια του μάγειρα παρά από κάποιον άνθρωπο που πηγαινοέρχεται κουβαλώντας άδεια και γεμάτα πιάτα χωρίς να κάνει τίποτα το δημιουργικότερο […]

We don’t need no water / let the motherfucker burn!

Οδηγίες συμμετοχής στο παρόν εθνικό πένθος (για τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν διαφορετικές οδηγίες εν ευθέτω χρόνω): Αν είστε πολιτικός της κυβερνούσας κομματικής παράταξης ράψτε το και κάντε την πάπια. Αν είστε πολιτικός των υπολοίπων παρατάξεων προσπαθείστε να εκμεταλλευτείτε το γεγονός υπέρ σας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: βγείτε στην τηλεόραση και κατηγορείστε την κυβέρνηση, μιλήστε […]

Σβιννν…!

Αν και όχι ορθά, την έννοια του τυχαίου την ανακάλυψα πρώτη φορά με ένα τραγούδι του Σαββόπουλου (το οποίο αυτή τη στιγμή λησμονώ) και στο οποίο ο καλλιτέχνης έλεγε «Και καθώς άλλαζα βρακί, μού ήρθε αυτός ο στίχος». Βρισκόμενος λοιπόν στη σελίδα του Gmail (γκλιν γκλιν γκλιν, ο ήχος απ’ τα κέρματα για τη διαφήμιση) […]