παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Μένω στη φοιτητική εστία της Λειψίας. Το κτήριο, σκατομπέζ χρώματος με σκατομπλέ αποχρώσεις σε αντίθεση με τα υπόλοιπα της περιοχής που είναι σκατομπέζ με σκατοκιτρινί ή σκατορόζ αποχρώσεις, βρίσκεται στην οδό Gärtnerstraße, αριθμός 181, ταχυδρομικός κώδικας 04209, πόλη Λειψία, Bundesκρατίδιο της Σαξονίας, χώρα Γερμανία, αν θέλετε να μου στείλετε κάτι. Κάτι για το οποίο αμφιβάλλω. Η οδός μου είναι τριχασμένη προσωπικότητα: η περιοχή αποτελείται από τρεις παράλληλους δρόμους-αδιέξοδα με κοινή είσοδο και έξοδο σε κανονικό δρόμο, οι οποίες έχουν όλες την ονομασία Gärtnerstraße. Αν το ξέρεις, το διασκεδάζεις. Αν περπατάς με βαλίτσες και τσάντα πλάτης στο χιόνι, όχι. Α, ναι, και δωμάτιο 103. Βασικό, αν θέλετε να με ληστέψετε, μιας που είμαι στο ισόγειο και κάθε πρωί αφήνω ανοιχτά τα παράθυρα. Για το τελευταίο μου έκανε μια φορά παρατήρηση ο επιστάτης ή ―πιο πιστά από άποψη μετάφρασης και μόνο― ο γαμιάς του κτηρίου.

Ο περί ου ο λόγος ονομάζεται Herr Κ(άτι) Lange κι εγώ τον αποκαλώ κύριο Μακρή, αλλά μιας που δεν υπάρχει κανείς να μοιραστώ το αστείο μου, γελάω μόνος μου. Ο κύριος Μακρής είναι μεσήλικας, απ’ αυτούς που διατηρούνται σε φόρμα, κάτι το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι κυριολεκτικό, μιας που φοράει μονίμως φόρμες μάρκας Μέκαψμπουργκ σε διάφορες αποχρώσεις του μπλε σκούρου, όπως και το φούτερ του οργανισμού Studentwerk Leipzig σε μια σπάνια απόχρωση του μπλε, απ’ αυτές που ψάχνεις μία εβδομάδα για να βρεις πού αλλού την έχεις δει στον πλανήτη. Σκεφτείτε την εξής σκηνή από το «Finding Nemo 2: Ressurection» (βρίσκεται σε στάδιο post-production): ο μπαμπάς του Nemo έχει κάτσει κανονικότατα στην Doris, μόνο που κάτι η φλωριά που τον δέρνει, κάτι ο μαστροΚάβουρας δυο φύκια πιο κάτω που την έχει μεγάλη, το ετεροθαλές αδελφάκι του σκασμένου Nemo βγαίνει μπλε με μια ιδέα καβουρί και δυο άσπρες ρίγες για ξεκάρφωμα (στο τέλος της ταινίας μπαλαμουτιάζεται με τον ιππόκαμπο). Τέτοιο είναι και το χρώμα. Είναι αθλητικός τύπος (o κύριος Μακρής), μοιάζει με απόστρατος χαμηλόβαθμος της DDR και κάτι τέτοιο θα τον έκανε σίγουρα μαλάκα αν δεν ήταν μαλάκας πριν την άνοδό του στην ιεραρχία του υπαρκτού σοσιαλισμού (πλασματική ιεραρχία, αφού όλοι είναι ίσοι).

(more…)

Ο χρόνος που κάποια ετεροφυλόφιλα ζευγάρια αφιερώνουν στο γκέι σεξ είναι απίστευτος ― προσπαθώντας να προσδιορίσουν τι πάει πού και πόσο συχνά. Δεν μπορούν να φανταστούν τίποτα έξω από το δικό τους σύστημα, και έχουν εμμονή με τους ρόλους τόσο στο κρεβάτι όσο και εκτός. Ποιος φωνάζει ποιον σκύλα; Ποιος κλαίει πιο πολύ αν πεθάνει η γάτα; Ποιος περνάει περισσότερο χρόνο στο μπάνιο; Φαντάζομαι πιστεύουν πως είναι ξεκάθαρο, αλλά φυσικά δεν είναι. Ο Χιου μπορεί να μαγειρεύει, και μάλιστα να φοράει και ποδιά στην κουζίνα, αλλά κόβει επίσης τα ξύλα για το τζάκι, επιδιορθώνει τον καυστήρα, και θα μπορούσε να μου ξεριζώσει το μπράτσο με την ίδια άνεση που θα ξερίζωνε μια μαργαρίτα. Σημαίνουν αυτά πως είναι ο δολοφόνος, ή μήπως οι χειροποίητες κουρτίνες τον υποβιβάζουν σε βιαστή παιδιών;

Σκεφτόμουν αυτά τα πράγματα καθώς κοιτούσα τα αγριολούλουδα που είχε μαζέψει τη μέρα πριν κοπεί το νερό. Κάποια από αυτά είχαν το χρώμα που συνδέω με το σήμα του STOP, και άλλα ένα μουντό μοβ, με μίσχους λεπτούς σαν καλώδια. Φαντάστηκα τον Χιου να σκύβει, ίσως ακόμη και να γονατίζει, καθώς τα μάζευε, και τότε έπιασα όλο το μπουκέτο και το πέταξα από το παράθυρο. Αφού το έκανα αυτό, πήγα το βάζο στην κουζίνα και άδειασα το κίτρινο νερό σε ένα κατσαρόλι. Στη συνέχεια το έβρασα και το χρησιμοποίησα για να φτιάξω καφέ. Θα γίνει χαμός όταν επιστρέψει ο άντρας μου, αλλά τουλάχιστον τότε θα είμαι ξύπνιος και ικανός να επιχειρηματολογήσω, πειστικά ίσως, πως εγώ είμαι όλη η ομορφιά που χρειάζεται.

του David Sedaris, από το Όταν σας έχουν τυλίξει οι φλόγες· κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι.