παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Δημοσιεύματα σχετικά με ‘φιλία’

Η πρώτη καινούργια μοτοσυκλέτα

08η 03ου του σωτηρίου έτους 2009 · Στην κατηγορία ιδιοφωνίες, μοτόφωνο

Aprilia Pegaso Trail

Η στατιστική

Είναι λοιπόν δύο όρθιοι άνθρωποι που στέκονται ο ένας απέναντι από τον άλλον, κοιτάζονται στα μάτια και κρατούν τεντωμένη μια κλωστή σε δεδομένο ύψος. Ο ένας από τους δύο που κρατούν την κλωστή είναι κρυωμένος και φταρνίζεται χωρίς προειδοποίηση με ακανόνιστη περιοδικότητα και ο άλλος έφαγε πριν από τέσσερις ώρες ένα γεμάτο πιάτο φάβα. Ένας τρίτος φέρνει μια μπάλα του μπάσκετ και προσπαθεί να την ισορροπήσει με τα χέρια στο κέντρο της κλωστής. Αυτός ο τρίτος λέγεται μοτοσυκλετιστής και η μπάλα, αν καταφέρει να μείνει στην κλωστή, είναι η ζωή του, ενώ αν πέσει δεν είναι.

Η παραπάνω παραβολή βοηθάει να φέρνουμε κάθε φορά στο νου μας πως η ζωή των μοτοσυκλετιστών είναι τόσο αναπάντεχη, που ο καθένας απ’ αυτούς βρίσκεται με το ένα πόδι στον τάφο και με το άλλο στο κρεματόριο. Παρόλα αυτά και δεδομένου πως το είδος έχει καταφέρει να επιβιώσει (τρόπος του λέγειν) εδώ και κάμποσες εκατοντάδες χρόνια, η ύπαρξη του μοτοσυκλετιστή ορίζεται από απαράβατους μαθηματικούς νόμους που κρατούν την μπάλα του μπάσκετ πάνω στην κλωστή. Τις περισσότερες φορές. Ένας απ’ αυτούς, που θα εξετάσουμε εδώ (και τώρα), έχει να κάνει με την αγορά νέας μοτοσυκλέτας και αναφέρει πως «η ηλικία του μοτοσυκλετιστή είναι αντιστρόφως ανάλογη με το ρυθμό που αγοράζει μοτοσυκλέτες».

(more…)

...

Έξι ερωτικά αποσπάσματα

09η 03ου του σωτηρίου έτους 2008 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

Κάτι που θεωρείται αυτονόητο στην εξοχή, η σιγαλιά της νύχτας, παραμένει θαύμα για τις πόλεις. Όποιος φεύγει απ’ την πόλη για να πάει στο εξοχικό του σπίτι, στον τόπο όπου γεννήθηκε, και στέκεται το πρώτο βράδυ στο παράθυρο ή μένει ξαπλωμένος στο κρεβάτι, αισθάνεται τη σιγαλιά να τον τυλίγει σαν δώρο της πατρίδας του, σαν βάλσαμο. Νιώθει πως βρίσκεται κοντά στην πηγή της υγείας και της γνησιότητας. Η αιωνιότητα φυσάει πάνω του σαν απαλό αεράκι.
Η σιωπή αυτή δεν είναι απόλυτη, είναι γεμάτη ήχους, σκοτεινούς, υπόκωφους, μυστικούς ήχους της νύχτας, ενώ στην πόλη οι ήχοι της νύχτας δεν διαφέρουν σχεδόν καθόλου από εκείνους που ακούγονται τη μέρα. Στην εξοχή οι ήχοι της νύχτας είναι το τραγούδι των βατράχων, η μελωδία του ανέμου στα φυλλώματα των δέντρων, το νερό που κυλάει στο ποτάμι, ένα νυχτοπούλι ή κάποια νυχτερίδα που πετάει. Κι αν καμιά φορά τύχει να περάσει κάποια αργοπορημένη άμαξα και στις αυλές αρχίσουν να γαβγίζουν τα σκυλιά, οι ήχοι αυτοί είναι ασπασμοί της ζωής, πάντα καλόδεχτοι, που σβήνουν αργά και μεγαλόπρεπα στην απεραντοσύνη του διαστήματος.

(more…)

...