Μόλις φτάσαμε.

«Πάω να ετοιμάσω το δωμάτιο της μικρής» σου φωνάζω και ανεβαίνω πάνω. Ανοίγω τα παράθυρα να μπει λίγος αέρας και το φως του φεγγαριού του Σεπτέμβρη και νιώθω την κλεισούρα να διαλύεται. Όταν ανοίγω και τη σκαλιστή ντουλάπα, η μυρωδιά προσπαθεί να παλέψει με ελαφρώς αλλαγμένη μορφή, αλλά δεν τα καταφέρνει. Ξεσκεπάζω το κρεβάτι και […]

Charlie, είναι η θρησκεία το όπιο των ηλιθίων;

Κάποιοι πίστεψαν πως μπορούν να εξευμενίσουν τον άνθρωπο. Κάποιοι πίστεψαν πως μπορούν να αναδείξουν την γύμνια της θρησκείας όπως εξασκείται πάνω στους πειθήνιους πιστούς. Κάποιοι πίστεψαν πως μπορούν να κάνουν τον κόσμο να γελάσει αναδεικνύοντας τα στραβά του κόσμου. Κάποιοι πίστεψαν πως είναι καλύτερο να πεθάνεις όρθιος παρά να ζεις γονατιστός. Κάποιοι πίστεψαν πως η […]

μόνος

Πριν από λίγο, ενώ έπεφτε η νύχτα ―2 Ιανουαρίου 1968―, στάθηκα όρθιος μπροστά στο παράθυρο και, κοιτώντας έξω, έκλαψα. Είμαι ένας μοναχικός άνθρωπος που δεν περιμένει τίποτα από τον εξωτερικό κόσμο: όλα συμβαίνουν μέσα μου· ό,τι αλλάζει, αλλάζει μέσα μου. Συχνά με φαντάζομαι όρθιο σε μια έρημη αποβάθρα, σαν έναν ταξιδιώτη που έφτασε στην πόλη […]