Φεγγαράκι μου λαμπρό, άι στα κομμάτια νυχτιάτικα!

Οι δυο μοναδικοί μου φίλοι στο χωριό μου είχαν κάποτε μια γιαγιά που εν αγνοία της συνέβαλε στην ―πολύ― μετέπειτα πορεία μου ως άνθρωπο. Τότε που είχα ύψος κάτω του ενός μέτρου, τότε που οι καλοκαιρινές διακοπές κρατούσαν τρεις ολόκληρους μήνες, τα χωριάτικα απογεύματά μας τα περνούσαμε στο σπίτι της εν λόγω γιαγιάς εξαιτίας δύο […]

iPhone Software Development Kit

Τις περισσότερες φορές αργώ κάμποσο να γράψω για νέα θέματα και γεγονότα, επειδή θέλω να τα διαβάσω με ήσυχο νου, έχοντας αφήσει να καταλαγιάσει η σκόνη από τα χειροκροτήματα και τα επιφωνήματα, και επειδή θέλω να διαβάσω και τις πρώτες σκέψεις και συζητήσεις από blogs και forums πάνω στα σχετικά προϊόντα ή τις υπηρεσίες που […]

ποτέ και πουθενά

Λες κι ο τόπος σημαίνει κάτι: λες και το να βρίσκεσαι σε μέρος πολύχρωμο κι εξωτικό εξασφαλίζει αυτόματα μια τόνωση της ύπαρξης. Όχι: δώστε μου ένα ανώνυμο κομμάτι γης, από άσφαλτο, και μια φωτιά δίπλα να σιγοκαίει, εργοστάσια να υψώνονται στο βάθος, κάποιο δυσώδες και παντέρημο όπου νά ‘ναι, όπου να μπορέσω να αισθανθώ ασφαλής, […]

Φωτοκόπια της επανάστασης ―χαστουκισμένοι συνειρμοί.

Τις προάλλες βρέθηκα εξ ανάγκης σε ένα από αυτά τα παράξενα υποφωτισμένα καταστήματα που λειτουργούν υπό καθεστώς ημιπαρανομίας και κάτω από κανονικές συνθήκες θα ήταν υπόλογα στη δικαιοσύνη για σωρεία παραβάσεων του ποινικού (ή και άλλου) κώδικα. Τα απόμερα αυτά μέρη μυρίζουν σαν κάποιος να τηγανίζει κάρβουνο, αλάτι και αλεύρι χωρίς λάδι, ενώ κάρτα απεριορίστων […]