Μοτοσυκλετιστική συμπεριφορά [τέταρτο μέρος και φαρμακερό – ειδικές περιπτώσεις]

Στο νοσοκομείο Αν παρ’ ελπίδα βρεθείτε στο νοσοκομείο, προσπαθείστε να κρύψετε τους λόγους του ατυχήματός σας ή, αν σας καταλάβουν, εκδηλώστε απεριόριστη μεταμέλεια. Στους γιατρούς που τό ξέρουν, λέτε: «Ανάθεμα και αν το ξανακαβαλήσω! Έβαλα αγγελία να το πουλήσω όσο-όσο! Δεν με νοιάζει που έσπασα το πόδι μου! Αυτό που μέ στεναχωρεί είναι ότι απο […]

Ο μικρός τρελοκώλης!

Πριν από την αγορά προϊόντος σε κάποιο άγνωστο μέχρι τότε σε μένα τομέα, απολαμβάνω πολύ την έρευνα, η οποία κρατάει περί τον ενάμισο μήνα κατά μέσο όρο. Διαβάζω, μαθαίνω και ενημερώνομαι, ώστε και να είμαι σίγουρος για το πού θα δώσω τα χρήματά μου αλλά και, όταν θα έρθει η ώρα της αντικατάστασης, να χρειάζεται […]

Τέλος (κι άλλης) εποχής

Στα ελληνικά μίντια σιχαίνομαι τρία πράγματα: τη λέξη «μίντια», το γλύψιμο της τηλεόρασης από τη μεριά των υπολοίπων μέσων και τους τίτλους «Τέλος εποχής». Όσον αφορά το τελευταίο, πέρα από τη ξεφτισμένη από το χιλιοφόρεμα εικόνα του όρου που σού προκαλεί εκείνην την ελαφρώς οξεία ενόχληση στο πίσω μέρος του αμφιβληστροειδή του ματιού σου ή […]

Να κάτσω ή όχι καλύτερα;

Ας πούμε πως είστε ένας περιζήτητος τριανταπεντάρης, ευκατάστατος γόνος ζεύγους δημάρχου και συμβολαιογράφου, ζείτε από τέσσερα ιδιόκτητα κτήρια που νοικιάζετε στη Σταδίου, πηγαίνετε σε εκδηλώσεις, γκαλά και χάπενινγκς και στο δωμάτιό σας έχετε βιβλία που δεν έχουν ανοιχτεί και μια κιθάρα που δεν έχει κουρδιστεί ποτέ. Αν δεν ακολουθείτε τη μόδα και δεν είστε ομοφυλόφιλος, […]

Μοτοσυκλετιστική συμπεριφορά [τρίτο μέρος]

Στο συνεργείο To συνεργείο είναι τέμενος, ο μάστορας είναι αρχιερέας και τα μαστοράκια καντηλανάφτες. Το συνεργείο έχει θαυματουργές ικανότητες, κάτι σαν την Παναγιά της Τήνου. Πάμε την μοτοσυκλέτα μας να γίνει καλά. Όπως, λοιπόν, δεν διατάζουμε την Παναγιά «κάνε το παιδί να περπατήσει και θά ‘ρθω το απόγευμα να το πάρω», έτσι δεν λέμε στον […]