Archive for the ‘παραφωνίες’ Category

Τριάντα χρόνια μετά

Αν θεωρήσουμε πως:
α) η καλλιτεχνική δημιουργία, και στη συγκεκριμένη περίπτωση η μουσική, μπορεί να μετρηθεί, να αξιολογηθεί και να ποσοτικοποιηθεί από ανθρώπους πέραν αυτών που απολαμβάνουν τα οφέλη της τέχνης
β) η νομοθεσία του 1988 καλύπτει τα σημερινά δεδομένα επικοινωνίας και
γ) η στατιστική είναι μια τεχνική που μπορεί να παράγει αποτελέσματα χρήσιμα στην επιστημονική ανάλυση,
τότε το [...]

Γοργόνες τέτοιων καιρών

Ανέκαθεν έβρισκα τη βόρεια Ελλάδα πολύ γραφική, αλλά τα γεγονότα του τελευταίου καιρού ενέτειναν αυτή μου την αντίληψη. Δεν είναι δυνατόν για μένα να πάρω στα σοβαρά νόμιμα εκλεγμένους πολιτικούς αντιπροσώπους να κάνουν παρέλαση ντυμένοι ήρωες του McCulley και να πουλάνε τηλεοπτική μαγκιά παρέα με μουσάτους μαυροφορεμένους δολοφόνους φοροφυγάδες, οι οποίοι μάλιστα έχουν καταπατήσει έδαφος [...]

Τέλος (κι άλλης) εποχής

Στα ελληνικά μίντια σιχαίνομαι τρία πράγματα: τη λέξη «μίντια», το γλύψιμο της τηλεόρασης από τη μεριά των υπολοίπων μέσων και τους τίτλους «Τέλος εποχής». Όσον αφορά το τελευταίο, πέρα από τη ξεφτισμένη από το χιλιοφόρεμα εικόνα του όρου που σού προκαλεί εκείνην την ελαφρώς οξεία ενόχληση στο πίσω μέρος του αμφιβληστροειδή του ματιού σου ή [...]

Ιστολογείν στρατιωτικώς

Ανώτερος στρατιωτικός των ΗΠτΑ, από αυτούς με το πρόσωπο διάτρητο από τις σφαίρες, παραμορφωμένο από τα μπουκέτα και τριμμένο με γυαλόχαρτο (για να μαλακώσει και να ενυδατωθεί μετά το ξύρισμα), μιλώντας ―με αυτήν τη φολκλορικά θελκτικότατη προφορά του αμερικάνικου νότου― για την κατάσταση στο Ιράκ φέρεται να δήλωσε πως τα αμερικάνικα πιόνια στρατιωτάκια θα πρέπει [...]

Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε

Αν η διάθεσή σας είναι η χειρότερη των τελευταίων ετών και δεν επιθυμείτε σε καμία περίπτωση να κάνετε ψυχανάλυση, να μιλήσετε σε φίλους ή να γίνετε κουρούμπελο απ’ το ποτό για να ξεχάσετε, αλλά θέλετε να τα βλέπετε μαύρα, να τα νιώθετε μαύρα, να μιλάτε μαύρα και να ντύνεστε μαύρα, η είδηση αυτή είναι πολύ [...]

Αγάλι αγάλι γίνεται η φράουλα σοκολάτα.

Ένα από τα καλά του να φτιάχνεις παζλ είναι ότι έχεις τη δυνατότητα να σκέφτεσαι παράλληλα και όσο περισσότερο χρόνο διαθέτεις στα μικρά υπομονετικά κομματάκια τόσο πιο πολύ μπορείς να καταλήξεις σε φιλοσοφικές αναζητήσεις κάνοντας πλατωνικούς διαλόγους και εφαρμόζωντας ρητορικές τεχνικές τύπου μαιευτικής στον εαυτό σου. Φτιάχνοντας την αγαπημένη μου Siesta του Van Gogh από [...]