Archive for the ‘ηλεκτρόφωνο’ Category

Google Chrome: πνιγείτε με χρώμιο μπας κι ησυχάσουμε!

Εκτός από τους μαζοχιστές που διαβάζουν συστηματικά αυτό το blog, οι υπόλοιποι θα πρέπει να φτάσατε στη σελίδα αυτή πληκτρολογώντας στο Google τη λέξη «Chrome» κι αφού παρακάμψατε όλες τις διαφημίσεις της Google για τον εαυτό της στη δική της σελίδα (σ.σ. αυτό ονομάζεται προώθηση). Το πιο πιθανό είναι να μην ξέρετε τι είναι το [...]

Tweeting your empty mind…

Το Twitter είναι μια διαδικτυακή υπηρεσία που δημιουργήθηκε το 2006, άρα είναι αρχαία. Παρόλα αυτά θα ασχοληθούμε μαζί της, καθώς ακόμη και σήμερα πολλοί υγιείς άνθρωποι, παρότι είναι ενεργοί (δηλαδή ενεργούνται) διαδικτυακά, δεν τη γνωρίζουν και θα ήταν ανακουφιστικότατο να τους σπρώχναμε ακόμα πιο βαθιά στην καταστροφή. Το Twitter έχει ως λογότυπο ένα πουλάκι άγνωστης [...]

Μαθήματα καταστροφής του εκπαιδευτικού συστήματος από το εξωτικό Πήλειο

(Φωτογραφία μη διαθέσιμη: ο συντάκτης του κειμένου έφαγε την εφημερίδα)
Στον απόηχο των επιβατών του διαδικτύου που ερεθίζονται σεξουαλικά με τις φωτογραφίες του Kindle 2 της Amazon, που αυνανίζονται φέρνοντας στο νου τους εαυτούς τους μέσα στο μετρό ή στην ουρά της εφορίας να το χρησιμοποιούν και που έρχονται σε οργασμό με τη φαντασίωση ολόκληρου του [...]

Μάθε κι εσύ ποιος την παίζει με τις φωτογραφίες σου

Τώρα τελευταία έχω πολύ ελεύθερο χρόνο. Όχι τόσο ώστε να προγραμματίζω ταξίδια στο εξωτερικό κάθε βδομάδα, αλλά αρκετό για να τον χαραμίζω σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και για να σκέφτομαι περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Κακώς. Διαπιστώνω ότι παραείμαι δύστροπη, ευερέθιστη κι εριστική για αυτού του είδους τις δραστηριότητες. Αυτό που απειλεί να αποτελειώσει την ήδη [...]

Κι έχεις… [αναδημοσίευση]

Κι έχεις δυο μούτζες παιδιά που κόβουν βόλτες στα σινεμά, στις καφετέριες, στα live, στα στέκια με μπύρες και φθηνά ποτά, στους δρόμους, μπαλαμουτιάζονται, φιλιούνται, δουλεύουν σερβιτοριλίκι για κάνα ψιλό, φασώνονται, κοροϊδεύουν γέρους, πετάνε νεράτζια, κάνουν σούζες δικάβαλο με φτιαγμένα παπιά χωρίς κράνη και προσπαθούν να βρουν τη θέση τους και τα όριά τους σ’ [...]

παιδική χαρά

Μα τι γίνεται μ’ αυτά τα παιδάκια, πλέον; Πού τα χάνεις, πού τα βρίσκεις, όλο μέσα στις εκδηλώσεις των μεγάλων είναι. Και ξέρετε γιατί; Διότι μ’ αυτόν τον τρόπο, βάζοντας μπροστά τα παιδάκια, δίνουμε έναν μελοδραματικό τόνο σε ό,τι ανοησία κάνουμε. Και την καλύπτουμε.