παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Το καλοκαίρι μπορεί να έφυγε, υπάρχει όμως μια ομάδα ανθρώπων που ακόμη κι ένα μήνα μετά βλέπει ακόμα τις επιδράσεις του πάνω στο σώμα του. Πρόκειται για τις φίλες αναγνώστριες με τον αμφισβητούμενο δείκτη νοημοσύνης που στις 14:00 πασαλείφονταν με λάδι για μαύρισμα και απλώνονταν σαν χταπόδια στον ήλιο του μεσημεριού. Μπορεί έπειτα να έπρεπε κάποιος να τις βουτήξει σε δεξαμενή με ενυδατική κρέμα για να ανακτήσουν την ικανότητα του περπατήματος, μπορεί αργά το βράδυ να φαινόταν μοναχά το πρόσωπό τους να ίπταται (αφού είναι το μόνο μέρος του σώματος στο οποίο παραδόξως έβαζαν αντιηλιακό) και να τρόμαζαν έτσι τους περαστικούς, μπορεί gadgets όπως το κινητό ή η ηλεκτρική τους οδοντόβουρτσα να μην έμεναν ποτέ από μπαταρία αφού φόρτιζαν με την επαφή, αλλά το μαύρισμα μαύρισμα. Το οποίο μαύρισμα σε φυσιολογικούς ανθρώπους απομακρύνεται μετά από δέκα μέρες μη άμεσης έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία. Σε εκείνες όμως οι μέρες αυτές είναι κατά μέσο όρο τριάντα.

Εδώ γύρω λοιπόν, τις πρώτες μέρες του Οκτώβρη, που οι πρώην ηλιοψημένες αναγνώστριες ανακαλύπτουν ότι ο αυτοσκοπός κάθε καλοκαιριού τους, το μαύρισμά τους, δεν απομακρύνεται ομοιόμορφα αλλά σε κηλίδες, συνοδευόμενο από φαγούρα και κομμάτια του δέρματός τους που ξεφλουδίζουν· εδώ γύρω έρχεται η εταιρεία Solestrom για να πλουτίσει από τον τρόμο όσων από αυτών η φαιά ουσία συνεχίζει να κυκλοφορεί στα κανάλια του εγκεφάλου και αντιλαμβάνονται ότι τα θερινά σφάλματα μπορεί να καλύπτονται από ρούχα, φουλάρια και μακιγιάζ αλλά δεν απομακρύνονται από αυτά. Κυκλοφορεί λοιπόν αυτό το ευχάριστο bikini που διαθέτει και στα δύο μέρη του (καθώς μπορεί να επιθυμείτε να απομακρύνετε το ένα από τα δύο) μικρές χαντρούλες μέτρησης της υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας ανάλογα με το χρώμα που παίρνουν: χαμηλό (ασφαλές) – μέσο (κάνε και καμιά βουτιά) – υψηλό (μάζεψέ τα και φύγε) – πολύ υψηλό (έχεις αφήσει το μαγιώ στην ψάθα και κάνεις μπάνιο γυμνή, ελπίζω) – γάμησέ τα (φεύγοντας πέρασε από τον πλησιέστερο πυρηνικό αντιδραστήρα).

Το μαγιώ κοστίζει $98,99 και, μπροστά σε κάτι 150άρια ευρώ που έχω ακούσει για κάτι αίσχη που έχω δει, είναι όμορφο και χρήσιμο. Όχι ότι θα το ακολουθήσεις, ηλίθια φίλη αναγνώστρια, αλλά τουλάχιστον, υπό την προϋπόθεση ότι θα σε έχει πιάσει ένα μετρήσιμο ποσοστό υστερίας, τον επόμενο Οκτώβρη μπορεί να μην κάθεσαι στον καθρέπτη μετρώντας τα μελανώματά σου.

Ας πούμε πως είστε ένας περιζήτητος τριανταπεντάρης, ευκατάστατος γόνος ζεύγους δημάρχου και συμβολαιογράφου, ζείτε από τέσσερα ιδιόκτητα κτήρια που νοικιάζετε στη Σταδίου, πηγαίνετε σε εκδηλώσεις, γκαλά και χάπενινγκς και στο δωμάτιό σας έχετε βιβλία που δεν έχουν ανοιχτεί και μια κιθάρα που δεν έχει κουρδιστεί ποτέ. Αν δεν ακολουθείτε τη μόδα και δεν είστε ομοφυλόφιλος, τότε κατά πάσα πιθανότητα έχετε την τύχη να συνοδεύεστε από μια εντυπωσιακή γυναίκα, απ’ αυτές με τη λαμπερή οδοντοστοιχία, το απαστράπτον πρόσωπο και το φουσκωτό στήθος που μακιγιάρονται για να βγουν στο μπαλκόνι.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα μπορούσατε να αντιμετωπίσετε στη ζωή σας θα συμβεί μια Κυριακή πρωί, καθώς θα γυρνάτε από τα μπουζούκια αγκαλιά και ο οδηγός σας θα σάς αφήσει ένα τετράγωνο μακριά απ’ το σπίτι σας για να περπατήσετε στην ακροθαλασσιά και να απολαύσετε την πρωινή μυρωδιά της αρμύρας πριν ξεράσετε τις μπόμπες και τα φυστίκια στην πολυτελή τουαλέτα σας. Θα θελήσετε να καθήσετε με την αγαπημένη σας αγκαλιά σε ένα παγκάκι· χωρίς ενδοιασμούς για το πανάκριβο παντελόνι σας που όζει τσιγαρίλα, θα καθίσετε στο νοτισμένο ξύλο τείνοντας το χέρι στην εκλεκτή της καρδιά σας. Εκείνη όμως θα διστάσει και εν τέλει θα αρνηθεί· θέλεις η εγγενής σιχαμάρα του γυναικείου φύλου, θέλεις το γεγονός ότι μεγάλωσε φτωχικά με ένα φόρεμα και ένα παντελόνι πριν ακολουθήσει καριέρα μοντέλου και της έχει μείνει τραύμα, θέλεις ότι της θυμίζει τη σανίδα που την έδερνε ο πατέρας της μικρή… δεν θα κάτσει. Πρόβλημα;

Κανένα! Αρκεί να έχεις προνοήσει να δασκαλέψεις το γονιό σου να έχει πάρει μίζα απ’ τη Yanko Design και να έχει εγκαταστήσει στο μέρος της παραλίας που σού αναλογεί κάνα δυο από τούτα τα συμπαθέστατα παγκάκια. Η διακριτική μανιβέλα στο πλάι φροντίζει με μια μικρή κίνηση απ’ τα στιβαρά σου χέρια να αποκρύψει το νοτισμένο μέρος του καθίσματος και να φέρει στην επιφάνεια το στεγνό. Επιπρόσθετα είναι ντιζαϊνάτα και χτυπούν καλά στο μάτι. Έτσι, αγκαλιά με την άκρως ικανοποιημένη και χρυσοπληρωμένη σου σύντροφο, θα απολαύσετε την ανατολή του ήλιου φορώντας τα μοδάτα σας Rayban.

Σημ: Το συγκεκριμένο προϊόν απευθύνεται σε καταστάσεις για πιο low-budget ζευγάρια, ήτοι «κρέπα, πάρκο, τσιγάρο και πεταμένο προφυλακτικό λίγο πιο πίσω».

Αναρωτιέσαι αν το γραφείο που βλέπεις στη βιτρίνα θα χωράει στο χώρο που είναι το ήδη υπάρχον σαραβαλιασμένο σου; Αγοράζεις νέα ηχεία και θέλεις να δεις πόσα μέτρα καλώδιο θα παραγγείλεις; Ψάχνεις για κουρτίνες; Είσαι δεκαπεντάχρονος έφηβος και ανησυχείς για το αν θα μπορέσεις να ικανοποιήσεις τη χυμώδη νεοπροσληφθείσα ωρωμίσθια φιλόλογο; Για όλες αυτές τις περιπτώσεις, καθώς και για πολλές άλλες, έχεις ανάγκη από μια μεζούρα. Τι καλύτερο λοιπόν από την κλασική κίτρινη μεζούρα με το μηχανισμό αυτόματης απόσυρσης που υπάρχει σε κάθε σπίτι, μέσα στο κουτί αυτό με τα εργαλεία στο τελευταίο ράφι της παπουτσοθήκης;

Για τις παραπάνω εργασίες (εκτός από την περίπτωση του εφήβου, εκτός κι αν είστε εγγονός του John Holmes και διαμένετε στο ίδιο οικοδομικό τετράγωνο με πυρηνικό αντιδραστήρα) θα χρειαστείτε σίγουρα και άλλον ένα για να κρατάει την άκρη της μεζούρας, ενώ εσείς θα διαβάζετε και θα σημειώνετε τον αριθμό που έχει σταματήσει. Αν όμως δεν υπάρχει κανείς άλλος στο σπίτι ή τη ζωή σας γενικότερα, με $25 η συγκεκριμένη μεζούρα θα σάς κάνει τη ζωή ευκολότερη, καθώς περιλαμβάνει ειδικά κουμπιά επιμήκυνσης και απόσυρσης της ταινίας, κλειδώματος και ξεκλειδώματος, οθόνη LCD που απεικονίζει το μήκος με ακρίβεια 1/16 της ίντσας, μνήμη του τελευταίου αριθμού και δυνατότητα απεικόνισης της μέτρησης σε διάφορες μονάδες. Μόλις η ταινία μαζευτεί, η οθόνη κλείνει αυτόματα για εξοικονόμηση ενέργειας.

Και, όσο φαλλικό κι αν ακουστεί, μπορείτε και με αυτήν να παίξετε «ποιος θα την τραβήξει πιο μακριά χωρίς να λυγίσει».

Αν εργάζεστε σε χώρο με άλλα γραφεία και βαράτε μύγες, υπάρχει ένας εύκολος τρόπος να διασκεδάσετε με το συνάδελφο του διπλανού γραφείου. Περιμένετε τη μέρα που είναι η δική του σειρά να πάει το μεσημέρι για σάντουιτς και τυρόπιτες και, όταν κανείς δεν θα κοιτάζει, παρεμβάλετε τη συσκευούλα αυτή μεταξύ του τηλεφώνου του και της τηλεφωνικής πρίζας. Αυτή θα φροντίσει για τα υπόλοιπα!

Λειτουργεί ως εξής: αφήνει όλες τις εισερχόμενες κλήσεις να περάσουν απρόσκοπτες, αλλά παρεμβάλλεται στις εξερχόμενες αλλάζοντας τυχαία ψηφία του καλούντος αριθμού, καταλήγοντας σε λανθασμένη κλήση! Τα δύο πολύ καλά του στοιχεία είναι, πρώτον, ότι αλλάζει μοναχά ένα ψηφίο του αριθμού και έτσι μετά από σύντομη συνεννόηση φαίνεται ότι απλά έγινε κάποιο σφάλμα στην πληκτρολόγηση· δεύτερον, μία στις τέσσερις φορές ο αριθμός καλείται όπως πληκτρολογήθηκε, οπότε επιτείνεται η αγανάκτηση του δύσμοιρου συναδέλφου που, αν δεν τρελαθεί, θα ζητήσει σίγουρα αναρρωτική άδεια.

Δύο μικρές προϋποθέσεις: α) να μπορείτε να συγκρατήσετε τα γέλια σας και β) να είστε σε θέση να αποσυνδέσετε γρήγορα τη συσκευή αν ο υπάλληλος δεν τα βάλει κάτω κι αποφασίσει να καλέσει τον τεχνικό του κτηρίου.

Κατά τα άλλα, σκεφτείτε το γρήγορα, γιατί η πρωταπριλιά πλησιάζει! $89 πάντως δεν είναι και λίγα…

CES σημαίνει Consumer Electronics Show και πρόκειται για μια έκθεση που λαμβάνει χώρα κάθε Γενάρη στις φτωχογειτονιές του Las Vegas. Εκεί παρουσιάζονται άχρηστες συσκευές οι οποίες υπόσχονται να τραβήξουν τη ζωή σας από τις ανθρώπινες συναναστροφές και να την απομονώσουν επιμελώς μπροστά από κάποια οθόνη. Για παράδειγμα, στην CES έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς το VCR (βίντεο για τους παλιούς, 1970), το NES της Nintendo (1985) το DVD (1996), η τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας (1998) και το XBOX (2001), παρέα με άλλες μπούρδες της Microsoft όπως το Surface (2007) και τα Windows Home Server (2007).

Πάντως μια στο τόσο εμφανίζεται όλο και κάτι που εκ πρώτης όψης φαίνεται πως θα συνοδεύει συμπαθητικά το ξετύλιγμα του νήματος της ζωής σου. Τι εννοώ; Η σκέψη της εβδομάδας για το μέλλον μου είναι ένα συμπαθητικό μεταπτυχιακό πάνω στη (και όχι κάτω από τη) διαχείριση ανθρωπίνων πόρων στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου και έχω φάει πολύ μιλφέιγ για να θυμάμαι αν είναι στη Χίο ή στη Μυτιλήνη. Όπως και νά ‘χει, με φαντάζομαι τα χειμωνιάτικα απογεύματα, που θα φυσάει σα διάολος, θα κάνει το κρύο της αρκούδας και θα έχει απαγορευτικό ακόμα και για τα ψάρια, να τουρτουρίζω προσπαθώντας να γράψω μια εργασία και να ακούω μουσική από τούτο ‘δώ το μαντζαφλαράκι! Είναι ένα φορητό σύστημα δύο μικρών ηχείων και ενός ακόμα μικρότερου υπογούφερ που έχει υποδοχή για το iPod, από το οποίο παίρνει μουσική φορτίζοντάς το παράλληλα, ενώ δουλεύει με μπαταρίες ή ρεύμα, έχει υποδοχή aux-in για οποιαδήποτε άλλη πηγή ήχου (για να λειτουργεί ως ηχεία φορητού υπολογιστή φερ’ ειπείν), ακόμα AV-out όπως και θύρα USB για να συνδέεται και να συγχρονίζεται με τον υπολογιστή. Παρέχεται επίσης τηλεχειριστήριο καθώς και τσαντούλα μεταφοράς.

Περισσότερα επίσημα στοιχεία (πέρα από την ιστοσελίδα του) δεν υπάρχουν, όπως δεν έχει γίνει και κάποια παρουσίαση από ανεξάρτητο μέσο σχετικής ενημέρωσης. Εικάζω πως θα κοστίζει περί τα $150 (δηλαδή €200) και από ποιότητα δεν θα είναι κάτι σημαντικά καλύτερο από τα ηχεία ενός υπολογιστή, όμως το στρογγυλό του σχήμα και άρα το εύκολο της μεταφοράς και αποθήκευσής του, ο τρόπος που ανοίγει, το χρωματικό ταίριασμα με το iPod το καθιστούν μάλλον την πλέον (και μόνη) συμπαθή συσκευή που θα μπορούσα να έχω τοποθετημένη πάνω σε ένα ξύλινο τραπέζι που θα κουνιέται και θα τρίζει μέσα σε ένα κρύο δωμάτιο που το ταβάνι θα στάζει και τα παραθυρόφυλλα θα μπάζουν κρύο αέρα.