παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Αρχείο για ‘βιβλιόφωνο’ Category

Ο θάνατος του Στάλιν

04η 13ου του σωτηρίου έτους 2008 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

Μάρτιος 1953. Ο Στάλιν είναι νεκρός. Το ξέρουμε από την προηγούμενη το βράδυ. Η θλίψη στο οικοτροφείο είναι υποχρεωτική. Πλαγιάζουμε χωρίς να μιλάμε. Το πρωί ρωτάμε:
― Έχουμε σχολείο σήμερα;
Η επιτηρήτρια λέει:
― Ναι. Θα πάτε στο σχολείο όπως συνήθως. Αλλά δεν θα τραγουδάτε.
Πηγαίνουμε στο σχολείο όπως συνήθως, στοιχισμένες, χωρίς να τραγουδάμε. Στα κτήρια κυματίζουν σημαίες κόκκινες και σημαίες μαύρες.
Ο καθηγητής μας μάς περιμένει. Λέει:
― Στις ένδεκα θα χτυπήσει το κουδούνι του σχολείου. Θα σηκωθείτε και θα κρατήσετε ενός λεπτού σιγή. Εν τω μεταξύ θα γράψετε μια έκθεση με θέμα: «Ο θάνατος του Στάλιν». Σ’ αυτήν την έκθεση θα γράψετε όλα όσα ο σύντροφος Στάλιν ήταν για σάς. Πατέρας πρώτα κι έπειτα φάρος τηλαυγής.
Μια από τις μαθήτριες ξεσπάει σε λυγμούς.
― Συγκρατηθείτε, δεσποινίς. Είναι για όλους μας μια υπέρμετρη δοκιμασία. Ας προσπαθήσουμε όμως να δαμάσουμε την οδύνη μας. Οι εκθέσεις σας δεν θα βαθμολογηθούν, δεδομένου ότι βρίσκεστε υπό το κράτος του κλονισμού.
Ο καθηγητής πηγαίνει πάνω-κάτω στην τάξη, με τα χέρια πίσω στην πλάτη.
Χτυπά ένα κουδούνι, σηκωνόμαστε. Ο καθηγητής κοιτάζει το ρολόι του. Περιμένουμε. Έπρεπε να σφυρίξουν επίσης και οι σειρήνες της πόλης. Ένα κορίτσι, δίπλα στο παράθυρο, κοιτάζει στον δρόμο και λέει:
― Ήταν το κουδούνι του σκουπιδιάρη.
Ξανακαθόμαστε στα θρανία, και μάς πιάνει ένα νευρικό γέλιο.
Αμέσως μετά χτυπά το κουδούνι του σχολείου και οι σειρήνες σφυρίζουν, σηκωνόμαστε πάλι, αλλά εξαιτίας του σκουπιδιάρη εξακολουθούμε να γελάμε. Μένουμε έτσι όρθιες για ένα ολόκληρο λεπτό, ενώ όλες τρανταζόμαστε από ένα σιωπηλό γέλιο, ο καθηγητής γελάει επίσης.

της Agota Kristof από το Η Αναλφάβητη· κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.

...

ποτέ και πουθενά

03η 11ου του σωτηρίου έτους 2008 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

76723743_1d2ae42078_o.jpg

Λες κι ο τόπος σημαίνει κάτι: λες και το να βρίσκεσαι σε μέρος πολύχρωμο κι εξωτικό εξασφαλίζει αυτόματα μια τόνωση της ύπαρξης. Όχι: δώστε μου ένα ανώνυμο κομμάτι γης, από άσφαλτο, και μια φωτιά δίπλα να σιγοκαίει, εργοστάσια να υψώνονται στο βάθος, κάποιο δυσώδες και παντέρημο όπου νά ‘ναι, όπου να μπορέσω να αισθανθώ ασφαλής, να νιώσω σαν στο σπίτι μου, αν πρόκειται να το νιώσω αυτό ποτέ και πουθενά.

του Τζων Μπάνβιλ από το Σάβανο.

...

Σουτιέν

11η 12ου του σωτηρίου έτους 2007 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

oallostoueaytos.jpgΌταν γνωρίστηκαν, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Βρίσκονταν στη φυλακή. Είχαν πάει σε μια διαδήλωση στο πανεπιστήμιο, η οποία ξέφυγε από τον έλεγχο, και η τοπική αστυνομία τους είχε μπουζουριάσει όλους και τους είχε πάει στο τμήμα, μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Ο Σούλμαν δεν διαδήλωνε. Είχε πάει στη συγκέντρωση, επειδή ήξερε ότι θα υπήρχαν πολλές κοπέλες χωρίς σουτιέν. Η Πώλα είχε πάει με μερικούς φίλους της που διαδήλωναν πραγματικά, οπότε προσποιούνταν ότι ήταν το ίδιο θυμωμένη μ’ αυτούς. Εντούτοις, όταν τους συνέλαβαν όλους, εκείνη ήταν η μοναδική σ’ όλο το κελί που έκλαιγε. Ο Σούλμαν αυτό το βρήκε γοητευτικό. Της είπε μερικά αστεία, εκείνη γέλασε, κι αυτό την έκανε ακόμα πιο γοητευτική. Και όταν πρόσεξε ότι ήταν η μόνη κοπέλα σ’ όλο το κελί που φορούσε σουτιέν, την ερωτεύτηκε.
«Θες να βγούμε;» τη ρώτησε.
«Εννοείς όταν βγούμε από δω;»
«Ναι. Θες να βγούμε, όταν βγούμε από δω;»
«Αμέ» του απάντησε μ’ ένα χαμόγελο.

του Άλαν Σβαϊμπέλ, από το Ο άλλος του εαυτός· κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι.

...

Θανατηφόρα τηλεόραση

08η 02ου του σωτηρίου έτους 2007 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

Στον ύπνο μου είδα ένα από τα αγαπημένα μου όνειρα. Μερικές φορές το βλέπω και στη διάρκεια της ημέρας, τότε όμως είναι ονειροπόληση. Αλλά συνχά το βλέπω και τις νύχτες.
Στο όνειρο αυτό σχεδόν όλοι στη Γη έχουν πεθάνει, γιατί έχουν προσβληθεί από έναν ιό. Όμως δεν είναι ένας συνηθισμένος ιός. Είναι σαν ιός του υπολογιστή και οι άνθρωποι τον κολλάνε εξαιτίας της σημασίας μιας φράσης που λέει ένα άτομο που έχει προσβληθεί και της έκφρασης που παίρνει το πρόσωπό του ενώ τη λέει, πράγμα που σημαίνει ότι οι άνθρωποι μπορούν να τον κολλήσουν και μόνο κοιτάζοντας στην τηλεόραση ένα άτομο που έχει προσβληθεί, πράγμα που σημαίνει ότι εξαπλώνεται στον κόσμο πάρα πολύ γρήγορα.
Κι όταν οι άνθρωποι κολλήσουν τον ιό, απλώς κάθονται στην τηλεόραση και δεν κάνουν τίποτ’ άλλο. Κι ούτε τρώνε ούτε πίνουν κι έτσι πεθαίνουν.

του Mark Haddon από το Ποιος σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα.

...

Ας γυρίσουμε πίσω

07η 15ου του σωτηρίου έτους 2007 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

postman.jpegΤο πρώτο παράδειγμα βαθμολόγησης φοιτητικών γραπτών χρονολογείται το 1792 στο πανεπιστήμιο του Cambridge, ύστερα από πρόταση ενός καθηγητή ονόματι William Farish, τον οποίο πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν ακουστά. Κι όμως η άποψή του ότι οι ανθρώπινες σκέψεις θα πρέπει να εκτιμώνται βάσει μιας ποσοτικής αξίας λειτούργησε ως αποφασιστικό βήμα προς τη συγκρότηση μιας μαθηματικής αντίληψης για την πραγματικότητα. Αν ένας αριθμός μπορεί να αποδώσει την ποιότητα μιας σκέψης, τότε ο αριθμός μπορεί να εκφράσει και τις έννοιες της συμπόνοιας, της αγάπης, του μίσους, της ομορφιάς, της δημιουργικότητας, της νοημοσύνης, ακόμα και της ίδιας της ψυχικής υγείας. Όταν ο Γαλιλαίος είπε ότι η γλώσσα της φύσης είναι γραμμένη στα μαθηματικά, δεν σκόπευε να συμπεριλάβει και το ανθρώπινο συναίσθημα ή την ικανότητα ή την ενόραση. Όμως οι περισσότεροι από ‘μάς τώρα έχουμε την τάση να κάνουμε αυτούς τους συμψηφισμούς. Οι ψυχολόγοι, οι κοινωνιολόγοι και οι εκπαιδευτικοί μας το θεωρούν αδύνατον να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς τους αριθμούς. Πιστεύουν ότι δίχως νούμερα δεν μπορούν να αποκτήσουν ή να δημιουργήσουν αυθεντική γνώση.

του Neil Postman από το Τεχνοπώλιο.

Επιπροσθέτως για τις περίεργες και τους περίεργους, ορίστε και μια συνέντευξη του Postman σε ένα φονιάδες-των-λαών-αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό.

[audio:postman.mp3] ...

Ανενόχλητος

06η 25ου του σωτηρίου έτους 2007 · Στην κατηγορία βιβλιόφωνο

9607793684.jpegΤέσσερα χρόνια έζησα έτσι με τη γριά· θα ήμουν περίπου δώδεκα χρονών όταν επιτέλους άρχισε να με εμπιστεύεται και τότε μου αποκάλυψε ένα μυστικό. Το πουλί γεννούσε κάθε μέρα ένα αυγό, που περιείχε ένα μαργαριτάρι ή ένα πολύτιμο λίθο. Είχα προσέξει από την αρχή ότι κάτι έκανε κρυφά μέσα στο κλουβί, αλλά δεν είχα ασχοληθεί περισσότερο με το θέμα. Μου ανέθεσε λοιπόν να μαζεύω τα αυγά όποτε θα έλειπε και να τα τοποθετώ σ’ εκείνα τα τόσο παράξενα δοχεία. Άρχισε να απουσιάζει για μεγάλα διαστήματα· μου άφηνε την ανάλογη τροφή και έφευγε για εβδομάδες ή για ολόκληρους μήνες. Το μικρό ροδάνι μου βούιζε, ο σκύλος γάβγιζε, το θαυμαστό πουλί τραγουδούσε και γύρω μου υπήρχε απόλυτη ησυχία· όσο έμεινα εκεί, δεν θυμάμαι να φύσηξε ποτέ δυνατός άνεμος ή να ξέσπασε καταιγίδα. Κανένας οδοιπόρος δεν φάνηκε σ’ εκείνα τα μέρη ούτε κανένα αγρίμι πλησίασε ποτέ στο σπίτι μας· ήμουν ευχαριστημένη, γιατί οι μέρες περνούσαν κι εγώ είχα πάντα κάποια δουλειά να κάνω. Ίσως ο άνθρωπος να ήταν ευτυχισμένος αν μπορούσε να ζει έτσι ανενόχλητος ως το τέλος.

του Ludwig Tieck από το Ο ξανθός Έκμπερτ

...