Category: βιβλιόφωνο

Να φτάσουμε στο σημείο

Ναι, αλλά μπορούμε να ξεχνάμε κατά βούληση; Στο Περί ρήτορος, ο Κικέρων αφηγείται την ιστορία του Θεμιστοκλή, ενός Αθηναίου απαράμιλλης σοφίας στον καιρό του. Έλεγαν πως ο Θεμιστοκλής είχε δεχτεί κάποτε την επίσκεψη ενός άνδρα καλλιεργημένου και επιτυχημένου, ο οποίος, αφού του επιδαψίλευσε ένα σωρό κολακείες, προσφέρθηκε να του μάθει την επιστήμη της μνημοτεχνικής. Ο

Continue Reading…

Η πιο όμορφη, η πιο υγιής, η πιο δυνατή

Η μυρωδιά της φέτας της έφερνε ναυτία, και η μυρωδιά του κασεριού επίσης. Η υφή από τις ώριμες ντομάτες. Ο τρόπος με τον οποίο η κόρα του ψωμιού ακουμπούσε τον ουρανίσκο της όταν μασούσε. Το κους κους όμως δεν την πείραζε και αυτό έτρωγε, για πρωινό, για μεσημεριανό και για βραδινό. Μερικές φορές το ανακάτευε

Continue Reading…

Καρκινικές μάζες, ηχογραφημένες στην άλλη άκρη του κόσμου

Ο Γκορμπατσόφ ήρθε στην εξουσία τη χρονιά που η Γκαλίνα άρχιζε τα μαθήματα μπαλέτου, κι έφερε μαζί του την γκλάσνοστ, την περεστρόικα και την ντεμοκρατιζάτσιγια. Οι μανάδες μας ψιθύριζαν λίγο πιο δυνατά, κι εμείς, καθώς περνούσαμε από την πρώιμη στην ώριμη εφηβεία, βρίσκαμε τη φωνή μας. Σιγά σιγά αποκτήσαμε τη σύνεση να είμαστε επιφυλακτικές· ο

Continue Reading…

Αδέξιες μα αξιόλογες

Εκείνος με τη σειρά του, έφερε στην Οξφόρδη μια συλλογή από δίσκους που ήθελε να την κάνει να τους αγαπήσει. Κάθισε εντελώς ακίνητη και άκουσε υπομονετικά, με κλειστά μάτια και υπερβολική συγκέντρωση, τον Τσακ Μπέρι. Εκείνος πίστευε ότι δεν θα της άρεσε το «Roll over Beethoven», μα εκείνη το βρήκε ξεκαρδιστικό. Της έπαιξε τις «αδέξιες

Continue Reading…

Χώρος για όλες αυτές τις αναμνήσεις

«Αυτή τη φορά δεν έχει επιστροφή» σκεφτόταν ο Σαν Βισέντε. «Τώρα θα με στείλουν στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στην Κούβα» έλεγε με το νου του. Και αυτό σήμαινε ότι θα άλλαζε η μία φυλακή με μία άλλη φυλακή, σίγουρα δίχως την ομορφιά της θαλασσινής αύρας να περνάει από τα κάγκελα. «Άλλη φυλακή;» αναρωτιόταν ενώ τη

Continue Reading…

Πόσο πολύ σαν το ποτάμι

Εκείνη τη χρονιά δεν έγινε σμπορ. Έγιναν μόνο δυο κηδείες. Ντύσαμε την Ελίτσα με το νυφικό της φόρεμα και ξαπλώσαμε το όμορφο κορμί της μέσα σε ένα απαίσιο φέρετρο. Τα ασημένια σκουλαρίκια δεν ήταν δίπλα της. Το χωριό μαζεύτηκε στη δική μας πλευρά του ποταμού. Στην άλλη μεριά, στο άλλο χωριό, έθαβαν το αγόρι τους.

Continue Reading…