παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Αν θεωρήσουμε πως:
α) η καλλιτεχνική δημιουργία, και στη συγκεκριμένη περίπτωση η μουσική, μπορεί να μετρηθεί, να αξιολογηθεί και να ποσοτικοποιηθεί από ανθρώπους πέραν αυτών που απολαμβάνουν τα οφέλη της τέχνης
β) η νομοθεσία του 1988 καλύπτει τα σημερινά δεδομένα επικοινωνίας και
γ) η στατιστική είναι μια τεχνική που μπορεί να παράγει αποτελέσματα χρήσιμα στην επιστημονική ανάλυση,
τότε το 95% των νέων του Ηνωμένου Βασιλείου είναι παράνομοι. Εξαιρετικά ταιριαστό για τίτλο τηλεοπτικού δελτίου ειδήσεων, δεν νομίζετε; Επειδή όμως στο γραπτό λόγο, έχουμε το δικαίωμα της επιλογής της ανάγνωσης και της αποκωδικοποίησης, ας αναζητήσουμε την πιο κοντινή στην πραγματικότητα φύση της είδησης.

Το πανεπιστήμιο του Hertfordshire, που εγώ γνωρίζω από κάποια ελληνική εταιρεία η οποία διαφημίζεται μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις του Ιούνη να μοιράζει πτυχία του, διεξήγαγε μια έρευνα για λογαριασμό της βιομηχανικής ομάδας (industry group) British Music Rights. Η έρευνα έγινε σε 1158 ανθρώπους ηλικίας 18 έως 24 ετών, για τους οποίους η αντιγραφή μουσικών δίσκων στο σπίτι είναι πιο συχνή από το ηλεκτρονικό μοίρασμα αρχείων. Μάλιστα οι δύο στους τρεις ερωτηθέντες αντιγράφουν για φίλους και συγγενείς περισσότερα από πέντε cd το μήνα. Επίσης το 58% του συνόλου αντιγράφει σε σταθερή βάση μουσικά αρχεία από σκληρούς δίσκους κοντινών του προσώπων, ενώ το 17% αντιγράφει μουσική ψηφιακά από το ραδιόφωνο.

Ο πρόεδρος του BMR (κουτσομπολιό: τυγχάνει να είναι ο πρώην τραγουδιστής των Undertones, Feargal Sharkey) σχολιάζοντας επί της έρευνας ξεκαθαρίζει πως αυτή γίνεται κυρίως για ακαδημαϊκούς σκοπούς και για να δημιουργηθεί ένα μοντέλο του σημερινού ακροατή μουσικής. Παρόλα αυτά δεν διστάζει ακόμη και να επιτεθεί κατά της σεξουαλικότητας των δεκαεπτάχρονων νέων (οι οποίοι δεν περιλαμβάνονται καν στην έρευνα) που έχουν ο καθένας τους μουσική αξίας £750 στο mp3 player τους, φέρνοντας σε τελική ανάλυση σε απόγνωση τους οργανοπαίκτες, τους συνθέτες και τους ποιητές της σύγχρονης (παγκόσμιας;) μουσικής σκηνής, αφού θα πρέπει να αλλάξουν τις πρακτικές προώθησης της δουλειάς τους.

Όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ στα βρετανικά νομοθετικά όργανα συζητείται η αλλαγή της νομοθεσίας επί πνευματικών δικαιωμάτων, σύμφωνα με την οποία ακόμα και η (ειλικρινής) δημιουργία αντιγράφου ασφαλείας για οικιακή και προσωπική χρήση είναι παράνομη. «Η μουσική βιομηχανία θα έχει να αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις στο προσεχές μέλλον», αναφέρει ο Sharkey. Dear Feargal, αυτό συμβαίνει με όλες τις βιομηχανίες· σημασία έχει τι θα συμβεί με τη μουσική.

Η είδηση δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Guardian. Στη φωτογραφία ένας νεαρός Βερολινέζος ποζάρει με αυτοσχέδια θήκη προστασίας cd.