παυσίφωνο halting the mouth, prefixing the eye, in Unicode UTF-8 encoding

Συζήτηση με μια θερμάστρα

19η 04ου του σωτηρίου έτους 2015 · βιβλιόφωνο

«(…) Για πέστε μου όμως, Φραγκλίνε, πώς γίνεται μια ιταλική θερμάστρα νά ‘χει αμερικάνικο όνομα; Δεν είναι παράξενο;»
« Παράξενο; Όχι, αυτός είναι, ξέρετε, ένας από τους απόρρητους φυσικούς νόμους, ο νόμος των παραπομπών και των υποκατάστατων. Οι δειλοί λαοί έχουν τραγούδια που εκθειάζουν το θάρρος. Οι ανέραστοι λαοί θεατρικά έργα που εκθειάζουν τον έρωτα. Το ίδιο συμβαίνει και μ’ εμάς τις θερμάστρες. Οι ιταλικές θερμάστρες έχουν τις περισσότερες φορές αμερικανικά ονόματα, όπως οι γερμανικές ελληνικά. Είναι γερμανικές και, πιστέψτε με, δε ζεσταίνουν περισσότερο από μένα, τις ονομάζουν όμως Εύρηκα, Φοίνιξ ή Ο αποχαιρετισμός του Έκτορος. Ξυπνούν ένδοξες αναμνήσεις. Έτσι κι εγώ λέγομαι Φραγκλίνος. Θερμάστρα είμαι, έχω όμως και προδιαγραφές πολιτικού. Το στόμα μου είναι μεγάλο, ξοδεύω πολλή ενέργεια, ζεσταίνω λίγο, βγάζω καπνό από ένα σωλήνα, έχω καλό όνομα και ξυπνώ ένδοξες αναμνήσεις. Δεν είναι και λίγα».

του Herman Hesse από Τα παραμύθια· κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Σμίλη.

Σεγοντάροντας τον άνεμο, σκυμμένοι στα κουπιά.

20η 03ου του σωτηρίου έτους 2015 · βιβλιόφωνο

λαθρεμπόριοΌλα γύρω έμοιαζαν να εναρμονίζονται με το ξύπνημα του «La Buena Ventura».Παρ’ όλο που δεν είχαμε ακόμα απομακρυνθεί απ’ την πόλη, αρχίζαμε ήδη να ζούμε σ’ έναν άλλο κόσμο, διαφορετικό απ’ αυτόν της στεριάς· έναν κόσμο ερμητικό και μυστηριώδη, κλειδωμένο για τους αργόστροφους ή τους επιπόλαιους που μπορεί να τον θεωρούν μονότονο, επιφανειακό και ξένο, παρά τη συνταρακτική ζωή του, την πολυμορφία του και την άπειρη χρωματική του ποικιλία· έναν κόσμο αχανή σαν τη φιλοδοξία, προκλητικό σαν την ηδονή, παρθένο, ανεξερεύνητο και αεικίνητο σαν την ίδια τη ζωή· έναν κόσμο που, όπως ακριβώς τη ζωή, τον αγαπάς, τον μισείς, και τον φοβάσαι· τον ταυτόχρονα πολλαπλό και ενιαίο κόσμο με τα ευμετάβολα νερά, τα ζεστά χρώματα, τις λεπτές αποχρώσεις, τις φευγαλέες ίριδες, τον αφρό που είναι απείρως πιο εύθρυπτος από το ροδοπέταλο ή τη δαντέλα, τα λυγερά και τα φουσκωμένα κύματα που χαϊδεύουν και εκνευρίζουν, τις φονικές και αμείλικτες φουρτούνες, τις εκκωφαντικές και τρομαχτικές συμφωνίες, τα νανουρίσματα· τον κόσμο με τα σιωπηλά ατσάλινα σαγόνια που σκοτώνουν απροειδοποίητα· τον κόσμο της υποκρισίας και του μιμητισμού, της άπειρης υπομονής του στρειδιού, της ακόρεστης λαιμαργίας του καρχαρία, της ακατανίκητης δύναμης της φάλαινας, της ανυπεράσπιστης αδυναμίας ―χωρίς καν την άμυνα της κραυγής― της σαρδέλας και της ρέγκας· έναν κόσμο πρωτεϊκό και συγκεχυμένο, ερμητικό και μυστηριώδη: τον κόσμο της θάλασσας.

Δώσε κι άλλο!

Συνέντευξη με ένα βρυκόλακα: την πολυεθνική.

30η 01ου του σωτηρίου έτους 2015 · ιδιοφωνίες

Dilbert comic

Ας υποθέσουμε πως για τους δικούς σας λόγους, αυτούς για τους οποίους δεν μας πέφτει εμάς ο δικός μας, αποφασίσατε να στείλετε το βιογραφικό σας σε πολυεθνική, απαντώντας στην αγγελία «Μεγάλη πολυεθνική εταιρεία στο χώρο ζητά νέους-νέες έως 14 ετών για πλήρη απασχόληση. Ευκαιρίες εξέλιξης. Τιμαί λογικαί». Όποιο ακέραιο πολλαπλάσιο (μεγαλύτερο του 1) της παραπάνω ηλικίας και αν είναι η δική σας, οι παρακάτω επτά απλές οδηγίες θα σας βοηθήσουν να βγείτε αλώβητοι από μια τέτοια δοκιμασία, για να συνεχίσετε απρόσκοπτοι τη ρεμπελοζωή σας.

1. Μην κοιτάτε πάνω.
Από τη στιγμή που θα πλησιάζετε στο οικοδομικό τετράγωνο που είναι χτισμένη η εταιρεία, θα νιώσετε να σας παρακολουθούν. Αυτό είναι αληθινό, γιατί πράγματι σας παρακολουθούν.
Φτάστε στην είσοδο, ρωτήστε το φύλακα με το lvl 100 armor πού πρέπει να πάτε, κι όσο σάς απαντάει βήξτε γυρίζοντας από την άλλη. Το μάτι σας θα πιάσει τουλάχιστον τρεις κάμερες σε διάφορα σημεία, χωρίς καν να προσπαθήσετε.
Παρόλα αυτά αποφύγετε να τις κοιτάτε και να τις μετράτε, εκτός κι αν φοράτε καθρεφτιζέ γυαλιά ηλίου ή αν είστε αλήθωροι. Σας παρακολουθούν ο υπεύθυνος ασφαλείας, ο προϊστάμενός του, ο υφιστάμενός του, ο μεγάλος αδελφός, η μεγάλη αδελφή, τα μικρότερα αδέρφια τους, τα μπατζανάκια τους, η NSA κι ένας ρώσος χάκερ που τρώει χάμπουργκερ και τον παίζει μπροστά στην οθόνη (όχι με εσάς): του πούστη, κάποιος απ’ αυτούς θα θεωρήσει ότι είστε τρομοκράτης και το λιγότερο θα είναι να σας απαγορεύσει την είσοδο στα premises. Το περισσότερο θα είναι να σας απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα.
Αγνοείστε λοιπόν τις κάμερες και να θυμάστε ότι είναι εκεί για την ασφάλειά τους. Κοιτάτε μπροστά, εκεί που πηγαίνετε. Δίνει στους άλλους την εντύπωση ότι έχετε κάποια δουλειά και αποφεύγουν να σας ενοχλούν. Το έμαθα στο στρατό αυτό. Πιάνει σε όλους (από αντισυνταγματάρχη και κάτω).

Δώσε κι άλλο!

Γεννήτρια

17η 01ου του σωτηρίου έτους 2015 · βιντεόφωνο

Πρωταγωνιστούν: Μανώλης Μαυροματάκης, Ιωάννα Τσιριγκούλη, Κώστας Ξυκομηνός, Μιχάλης Οικονόμου, Ρομάννα Λόμπατς, Λίλα Μπακλέση
Σκηνοθεσία: Νικολέτα Λεούση
Σενάριο: Γιώργος Τελτζίδης
Παραγωγή: ΕΡΤ, Marni Films
Εκτέλεση Παραγωγής: Φαίδρα Βόκαλη
Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Ζέρβας
Φωτογραφία: Νίκος Καρανικόλας
Σκηνικά – Κοστούμια: Λουκία Χουλιάρα
Μοντάζ: Αρτεμις Αναστασιάδου
Ηχος: Βαγγέλης Ζέλκας , Γιώργος Ραμαντάνης DNA Lab
Μακιγιάζ: Δώρα Νάζου, Ελια Κανάκη
Μουσική: “Μια Δαγκωματιά” (Στίχοι/Μουσική/Ερμηνεία: Μανώλης Αγγελάκης), “Εx giants on dope” (Μουσική: Heroin in Tahiti).

Η ταινία πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος “Μικροφίλμ” της ΕΡΤ.

Το είδαμε στο blog του Σπάρτακου.